Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2012

Δεν θα έχουμε γάλα.......................................

....Γιατί ρε μάγκα θα σταματήσουν οι αγελάδες να το κατεβάζουν;
Δεν θα έχουμε να φάμε!
Θα έχει ψυχολογικά το έδαφος και δεν θα φυτρώνουν οι πατάτες. Τα μαρούλια θα τα βλέπουμε αραιά και πού, σαν τα... πεντοχίλιαρα, οι ελιές θα σταματήσουν να βγάζουν λάδι, τα πορτοκάλια στην Άρτα θα γίνουν κάτι σαν το γιοφύρι, και εκεί που τώρα τα αφήνουμε και σαπίζουν, αύριο θα κοιτάμε απορημένοι τις πορτοκαλιές, που θα βγάζουν κοροϊδευτικά τη γλώσσα τους.

Τα ψάρια, μπορεί να είναι ιδιοκτήτες του Αιγαίου, αλλά επειδή η ιδιοκτησία στην Ελλάδα είναι υπό διωγμό, δεν θα περνάνε πλέον ούτε από τα διεθνή ύδατα!.

Μπορεί να πουλάμε τα κοπάδια μας στη Τουρκία όσο όσο – λόγω των εισαγωγών – αλλά μια χρεωκοπία είναι σοβαρή υπόθεση.

Έχετε δει ποτέ, γελάδα, κατσίκι, πρόβατο, κότα, να γεννάνε σε περίοδο χρεωκοπίας; Εγώ ομολογώ ΟΧΙ.¨

Μπορεί το 80% του παραγόμενου ρεύματος να είναι από λιγνίτη, υδροηλεκτρικά και ΑΠΕ, αλλά έχετε δει λιγνίτη να καίγεται όταν έχεις κηρύξει στάση πληρωμών; Έχετε δει ποταμό να τρέχει;, Αέρα να φυσάει;.

Χώρια που σε χώρα που έχει πτωχεύσει, εξαφανίζεται ο ορυκτός πλούτος από το υπέδαφος....

Άσε που θα κλείσουν οι τράπεζες και θα χάσει ο κοσμάκης τις καταθέσεις του.

Ξεχάσατε τι είναι κατάθεση; Δεν πειράζει ρωτήστε έναν από τους 199 βουλευτές που ψήφισαν ΝΑΙ… εσείς μπορεί να μη ξέρετε … αυτοί όμως ΞΕΡΟΥΝ!!

Και θα σταματήσουν να πληρώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις.

Που να βρει έσοδα το κράτος. Οι εφορίες θα σταματήσουν να εισπράττουν, τα προϊόντα δεν θα έχουν ΦΠΑ, ακόμα και αν κάνετε τροχαία παράβαση .. το κράτος θα έχει σταματήσει να εισπράττει… όποτε.. πώς να πληρώνει….

Καταλάβατε τώρα γιατί ψήφισαν ΝΑΙ; Άδικα τους κατηγορήσατε….

Αυτοί νομίζουν ότι έχουν να κάνουν με μαλάκες…. Η μία εκδοχή..

Την άλλη……

ΑΞΙΟΤΙΜΕ "ΚΥΡΙΕ" ΠΑΠΑΔΗΜΟ... ΕΙΠΕΣ ΟΤΙ ΑΝ ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΙΣΑΓΟΥΜΕ ΤΡΟΦΙΜΑ... ΒΡΕ ΗΛΙΘΙΕ ΓΡΑΦΙΟΚΡΑΤΗ ΑΝΘΡΩΠΕ....ΞΕΚΟΜΜΕΝΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΑΡΓΙΟΝΕΤΑ ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ,ΤΙ ΝΑ ΕΙΣΑΓΕΙΣ? 1.ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΙΣΡΑΗΛ ΕΝΩ ΤΗΣ ΑΡΤΑΣ ΣΑΠΙΖΟΥΝ ΣΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ?? 2.ΒΟΔΙΝΟ ΚΡΕΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΕΝΩ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ?? 4.ΛΑΔΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ ΕΝΩ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΛΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΜΕΝΕΙ ΑΠΟΥΛΗΤΟ??? 5.ΓΑΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ??? 6.ΚΑΣΕΡΙΑ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΕΝΩ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΦΕΤΑ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ??? 7. ΦΑΣΟΛΙΑ ΤΟΥΡΚΙΑΣ,ΚΙΝΑΣ Η ΑΠΟ ΠΟΥ ΑΛΛΟΥ ΟΤΑΝ ΣΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΝΤΑΙ ΤΟΝΟΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΟΥΛΙΟΥΝΤΑΙ??? 8.ΠΑΤΑΤΕΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΕΝΩ ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΤΟΥ ΝΕΥΡΟΚΟΠΙΟΥ ΤΙΣ ΧΑΡΙΖΟΥΝ??? 9.Η ΜΗΠΩΣ ΞΕΧΝΑΣ ΟΤΙ ΤΟ 80 % ΤΟΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΓΕΤΑΙ ΑΠΟ ΛΙΓΝΙΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΥΔΡΟΗΛΕΚΤΡΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ???ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΟΥ ΣΕ ΙΟΝΙΟ,ΚΡΗΤΗ,ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΗΠΕΙΡΟ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΒΓΑΖΕΙΣ............................ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΣΩΣΕΤΕ ΑΛΛΟ ΡΕ ΠΟΥΣΤΑΡΙΑ !!!!!!

Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2012

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ????????????

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ ? ? ?

Ποιος είναι ο μαλάκας που βγήκε στην τηλεόραση να μου υποδείξει το μέλλον των παιδιών μου?

Αυτός που μαγείρεψε με τον Σημίτη τα οικονομικά στοιχεία για να αρχίσει ο Γολγοθάς μας?

Ο εντεταλμένος των Διεθνών Τραπεζών?
Ο Διοικητής της Τράπεζας που τα 'ηξερε ΟΛΑ με λεπτομέρειες και ουδέποτε μίλησε?
Ο σύμβουλος του Γιωργάκη στην τελική φάση υλοποίησης του εγκλήματος?
Αυτός ο "Πρωθυπουργός" που δεν ζήτησε και βεβαίως δεν πήρε την ψήφο μου?

ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΩ
.

ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΙΝΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΓΙΑ ΤΑ.....

ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ.

ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΙΝΩ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ
.

ΔΕΝ ΤΟΥ ΔΙΝΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΞΕΦΤΥΛΙΖΕΙ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΟΥ
.

Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012

Ας τους τρελάνουμε πριν μας πεθάνουνε!!!!!- ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ .

Δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Ας πολεμήσουμε με ό,τι έχουμε. Οποια σωματεία εχουμε, οποια κόμματα έχουμε, όποιους φοβισμένους εαυτούς εχουμε, όση δύναμη ή αδυναμια έχουμε. Αν δεν το κανουμε σε λίγο θα χτυπήσουν οι πορτες μας και θα μας πουν ότι υπάρχει  συμφωνία 
να φυγουμε ακόμη κι από κει. 

Τι θα πούμε τότε; Οτι φταιει καποιος άλλος και δε γινόταν τίποτα; Γιατί πρεπει να φτασουμε εκεί; Γιατι πρεπει να μην μπορούμε να κυκλοφορήσουμε στο δρόμο επειδη ο ενας φτωχός κι εξαθλιωμένος θα ορμαει στον άλλο φτωχό γιατί θα έχουμε αφήσει να γίνει εντελώς ζούγκλα ο κόσμος; Κανενας δε θα μείνει απ εξω από αυτό που έρχεται, είτε τα βγάζει πέρα τωρα είτε όχι. Αυτό που έρχεται και που ζητάνε δε λέγεται ζωή. Δε λέγεται ούτε ζούγκλα, ακόμη κι η ζούγκλα όμορφη θα φαίνεται μπροστά σε αυτό που ετοιμάζουν για μας. Και χωρίς ντροπή ετοιμάζονται πάλι να μιλήσουν για σωτηρίες κατορθώματα και κατακτήσεις.

Τι φοβόμαστε λοιπόν; Τη χρεοκοπία που μας λένε; Μα αυτό σε λίγο θα μοιάζει με παιδική χαρά μπροστά σ'αυτό που ετοιμάζουν αυτοί για μας. Από μια χρεοκοπία ή default όπως λέγεται τεχνικά(πράγμα που έτσι κι αλλιώς θα συμβει αφου το χρεος μας δε γινεται να πληρωθεί), σηκώνεσαι, ξεκινας από την αρχή, αν κρατας στα χερια σου τον πλούτο και την ενέργεια σου, τις δυνατότητες, την πίστη και την ελπίδα σου. Από την απελπισία όμως; Από τον αργό θάνατο; Από την αρρωστεια αυτή πως σηκώνεσαι;

Ζητάνε να κάνουμε το καθήκον μας και να πληρώσουμε τα χρέη μας. Αλλα ο νεκρός δεν πληρωνει τα χρέη του κι ας κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι μας σκοτώνουν κυριολεκτικά. Θέλουν να τηρήσουμε λέει τις υπογραφές. Ποιες υπογραφες; Υπέγραψε ο λαός τιποτα; Ο λαός εκβιάστηκε όπως και η Βουλή με τον πιο αηδιαστικό τρόπο. Πως απαιτούν τώρα να τηρηθεί κάτι ανεφάρμοστο και αποδειγμένα λάθος που επιβλήθηκε με τη βία; Πετάει ο γάιδαρος; 
Εχουν βάλει το λαό στην άκρη και μιλάνε με εκπροσώπους που ξπερουν ότι δεν εκπροσωπούν τίποτα πια. Με μια κυβέρνηση που έχει ολοφάνερη αδυναμία να κυβερνήσει αφου είναι σε απόλυτη δυασρμονία με το λαό που την μισεί.

Ειναι γελοίοι!


Αφου σκίζουν τα ρούχα τους για την ανταγωνιστικότητα, γιατί δεν προχωρούν π.χ  σε μείωση τιμολογίων της ΔΕΗ και του πετρελαίου ή της βενζίνης; Αυτό δεν είναι μείωση κόστους; Αρα δεν καιγονται για την ανταγωνιστικότητα. Πως θα μπορούσε άλλωστε η Γερμανία π.χ. ή οι καπιταλιστές που εκπροσωπεί η Τρόικα να αγωνίζεται για την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προιόντων; Γιατί να το κάνουν αυτό; Γιατί να θέλουν να τους ανταγωνιστούμε με φθηνότερα προιόντα από τα δκά τους; Εχουμε τρελαθεί; 


Αυτό που θέλουν είναι η εξαθλίωση, το τελείωμα της Ελλάδας. Το να πεταχτεί εντελώς εξω από το παιχνίδι του ανταγωνισμού ξεπουλώντας δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις και περιουσία σε μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους όπως απαιτούν οι κανονες της όξυνσης του ανταγωνισμού και της καπιταλιστικής ολοκλήρωσης. Αυτό βγαζει νόημα. Τίποτα άλλο.

Οσο για μας δεκάρα δε δίνουν που θα καταντήσει η ζωή μας.Σιγά μην κάνει επίδειξη ανθρωπιας ένα σύστημα που έχει σαν κανόνα την αλληλοεξόντωση ακόμα και με πόλεμο, στη μεση της σοβαρότερης καπιταλιστικής κρίσης στην ιστορία ίσως.

Δεκάρα δε δίνουν αν θα βρισκόμαστε όχι σε καφενεία, πλατείες, ή λαικές αγορές και  πανηγύρια αλλά πάνω από σωρούς σκουπιδιών ψάχνοντας τα κουρέλια μας ή πεταμένα αποφάγια όσων έχουν ακόμα.

 Οσο για τα κόμματα της συγκυβέρνησης δεν υπάρχει κάτι να πούμε.
Την ίδια στιγμή που ετοιμάζονται να υπογράψουν την κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, το τσεκούρεμα του ελάχιστου μισθού και το κούρεμα των 12 μισθών για το οποίο "πάλευαν" και διαβεβαίωναν λίγες μόλις μέρες πριν τσακώνονται για το ποιός "έσωσε" τον 13ο μεχρι νεωτέρας και τελικής κατάργησης του. Αλλωστε ας ρίξουν μια ματιά να δούν πόσοι επιχειρηματίες, είτε απο τσαμπουκά είτε από ανημποριά, πλήρωσαν δώρα Χριστουγέννων.

Θα βάλουν λοιπόν την υπογραφή τους και πάλι εκβιάζοντας τους βουλευτές τους και το λαό. Κι όχι μόνο αυτό. Θα κουρελιάσουν ακόμα παραπέρα τη Δημοκρατία
ψαχνοντας τρόπο να αναβάλουν, παρά τη συμφωνία, κι άλλο τις εκλογές. Το  ΛΑΟΣ ψάχνοντας τεχνοκράτες για να γλυτωσει τις ευθύνες των αποφάσεων στις οποίες συμμετεχει διψασμένο για ρόλο σε ένα βρώμικο παιχνίδι, το  ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δε για να αποφύγουν τη συντριβή  και τις συνέπειές της δεδομένων των προβλημάτων που έχουν(και με τα χρεη τους στις τράπεζες).

Το θέμα είναι επόμένως το τί θα κάνουμε εμεις.

Γιατί δεν βαζουν μόνο αυτοί την υπογραφή τους, τη βαζουμε κι εμείς αν σωπάσουμε.

Και ξερουμε καλά τι πρέπει να κάνουμε. Πρεπει να αντιδράσουμε με κάθε τρόπο. 

Δε θα μας τρελάνουνε αυτοί. Η τρελα είναι δικό μας προνομια κι όχι των βολεμένων που εχουν τα πάντα να χάσουν.
Αυτό που ζούμε είναι πραγματική τρέλα. Ας τρελαθούμε κι εμείς λοιπόν!!!!!!

Παρασκευή 20 Ιανουαρίου 2012

Videoman.gr | Το κουδούνι

ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ.........!



Του Χρίστου Ε. Μαυρόπουλου




Όλα είναι δρόμος…!

Όλα είναι δρόμος,
κι όσο και πιο μακρύς ο πηγαιμός,
τόσο και πιο πολλές οι θύμισες.
Οι θύμισες
π’ ανάβουνε σαν τα κεριά μες στο φεγγί μου,
και μου λιανίζουν αγάλι-αγάλι την καρδιά!
Μιλώ
για τη ζωή, για τη δουλειά, για το ψωμί,
στα φακοχώραφα του Λιβαδιού, στον όργο του μαυράγανου
σταριού, των λαθουριών , του κριθαριού, των ρεβυθιών…
Τη στρατιά της αγροτιάς,
                                                           στη γέννα του ψωμιού και της χρυσής ελπίδας!                                       
Αχ, αυτές οι θύμισες…!
Μια επανάσταση, και μια ταυτότητα για την καρδιά μου!

Σκληρές Πατρίδα μου και ζωηρές, σαν τη σκληρή
γεωλογία σου!
Ωραίες σαν τον ωραίο αγώνα της ζωής που δώσαν
οι παλιότεροι για ΜΑΣ!              Μιλώ                        Για των πιστών τη μυρμηγκιά,
στου φεγγαριού τα κάρα ανεβασμένη,
κι άλλοι σε χράμια πανωσάμαρα σε ΄νια και δυνατά
μουλάρια, να φτάνουνε νωρίς-νωρίς σταυροκοπούμενοι…
Τον ήλιο να ισοπατεί λαμπρός, και να γλυκαίνει
ο τόπος τρόγυρα,
κι οι γέροντες αλαφρολαβρισμένοι, σεμνόπρεπα
ξεστηθωμένοι, στις σούβλες να ψήνουνε αρνιά,
φτύνοντας κάθε τόσο, της απαλάμης τους τις χαρακιές,
και γλείφοντας γλυκάδια και πετσούλες
θαρρείς σαν τα μικρά παιδιά!

Αχ, αυτές οι θύμισες…!
Μια επανάσταση, και μια ταυτότητα για την καρδιά μου!

Και στέριες σίγουρα,
σαν του παλιού δασκάλου τις κουβέντες, που μας μιλούσε
για το ψωμί, τον ίδρο, τη δουλειά,
το σέβας μας στα γονικά,
στις παραδόσεις και στα σύμβολα,
στα όπλα μας τα πατρικά,
και σ’ όλα αυτά που ίσια κι αρμονικά συνταιριασμένα,


 φτιάχνουν αυτό που λέμε : ΓΗΣ ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ, ΠΑΤΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ!
         

Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2012

ΓΙΑΤΙ ΜΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. !!!!

Σ’ ένα βιβλίο με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» είναι καταγεγραμμένη η ενδιαφέρουσα αφήγηση μίας Ελβετίδας, η οποία επεξηγεί γιατί οι Ευρωπαίοι και γενικότερα οι ξένοι, συμπεριφέρονται με ελεεινό τρόπο κατά των Ελλήνων.
Η κοπέλα αναφέρεται σε κάποιον πλούσιο θείο της ονόματι Αλμπέρ που ζούσε κοντά στη Λοζάννη υπεραγαπώντας τα ζώα καί προστατεύοντας στη βίλα του πολλά από αυτά. Ένας φίλος του γιατρός απ’ τη Γενεύη του δώρισε
ένα κουτάβι ράτσας «μποξέρ», που άκουγε στο...
όνομα «Τέλος», ενημερώνοντάς τον ότι άμα μεγαλώσει το καθαρόαιμο σκυλί χρειάζεται προσοχή διότι.... είναι επικίνδυνο!... Πράγματι, σ’ ένα χρόνο είχε δυναμώσει... τόσο πολύ που ήταν απλησίαστο. Ο πρώτος που την πλήρωσε ήταν ο κηπουρός που δέχτηκε επίθεση από το σκυλί με αποτέλεσμα να μείνει ένα μήνα ακίνητος στην κλινική έχοντας χάσει την γάμπα που την είχε φάει ο σκύλος και θα έμενε κουτσός σε όλη του τη ζωή με καρφιά στο πόδι του! Ο Αλμπέρ απεφάνθη ότι ο σκύλος έπρεπε να εκπαιδευθεί για να αποκτήσει σωστή συμπεριφορά. Έφερε Γερμανό σκυλοδαμαστή και πράγματι σε 6 μήνες ο «Τέλος» ήταν «αρνάκι». Περιέργως όμως σε μία δεξίωση ο σκύλος ξαναεπιτέθηκε αιμοβόρικα σ’ έναν υπηρέτη και ευτυχώς γι’ αυτόν ο οδηγός της βίλας πυροβόλησε τον «Τέλος» και έβαλε τέλος στην άτακτη ζωή του! Η στεναχώρια του Αλμπέρ ήταν απερίγραπτη ώσπου τον επισκέφτηκε ο δωρητής του σκύλου, ο γιατρός, ο οποίος εξήγησε στον περίλυπο φίλο του ότι ο σκύλος όσο καλά και να δαμαστεί κρατάει μέσα του κακία, ζήλια, μίσος, καί εκδικείται: «Τα ζώα δεν συγχωράνε ποτέ στον άνθρωπο την βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουνε ότι αυτή η βελτίωση τ’ απομακρύνει από τη φύση τους... και όποτε δίνετε η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται». Για να κατανοήσει ο Αλμπέρ καλύτερα την συμπεριφορά του σκύλου, ο γιατρός κάνει τον εξής εκπληκτικό παραλληλισμό: «Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μ’ εμάς τους Ευρωπαίους καί τους Έλληνες! Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες»! Και τεκμηριώνει την άποψή του λέγοντας ότι στα γυμνασιακά του χρόνια ένιωθε «ψυχικά καταπιεσμένος. Διότι δεν μας διδάξανε τίποτα οι σοφοί μας διδάσκαλοι που να μην το ’χανε εξηγήσει, να μην το ’χανε ανακαλύψει, να μην το ’χανε πετύχει, να μην το ’χανε τελειοποιήσει οι Έλληνες! Κι αν κάποτε αναφέρανε κανένα άλλονε φτωχό συγγενή της γνώσεως και της σοφίας, όχι Έλληνα, στο τέλος προσθέτανε ότι αυτός ο κάποιος, ο φουκαράς βασίστηκε για την ανακάλυψή του πάνω σ’ ένα θεώρημα προγενέστερο κάποιου Έλληνα, πάνω σε μια παλιά σκέψη κάποιου άλλου Έλληνα, πάνω σ’ ένα έργο αιώνες πριν δοσμένο από κάποιον άλλο Έλληνα!... Σιγά σιγά ένιωθα πως οι γνώσεις μου, οι σκέψεις μου, τα αισθήματά μου, η προσωπικότητά μου, ο κόσμος μου, η ύπαρξή μου ως το έσχατο μόριο διαβρώνονταν και χρωματίζονταν απ’ αυτό που χαρακτηρίζουμε με την κλασική πια έκφραση ̈ελληνικό παρελθόν ̈». Αυτά όλα καταστάλαζαν στα βάθη της ψυχής του γιατρού «ένα φλογερό μίσος για καθετί το ελληνικό»! Και η συνέχεια: «Αργότερα στο πανεπιστήμιο, η κατάσταση έγινε δραματική. Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ’ την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη! Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ’ απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από ’δω, Στέφανος ο Αθηναίος από ’κει... Δεν μπορούσα ν’ ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία. Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρώ μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο των θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής κι αυτές προέλευσης! Άρχισα κι εγώ με την πάροδο του χρόνου να νιώθω απέναντι στους Έλληνες όπως ο ̈Τέλος ̈... Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό! ́Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες. Τους μισούμε όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία χιμάμε τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε. Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε ήμαστε ζώα μ’ όλη τη σημασία της λέξης κι είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα!... Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε... Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης! Δεν θα βρεις και δε θα φανταστείς συνδυασμό και συγκέρασμα εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε!... η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε. Ο σύγχρονος ̈πολιτισμένος ̈ άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος... Δεν θα επιτρέψει ποτέ το Βατικανό, Αλμπέρ μου, να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο ελληνισμός κι η ορθοδοξία του, η μόνη πραγματικότητα, η μόνη γνήσια χριστιανική πίστη... Είναι ο μόνος λαός που κατόρθωσε να συνταιριάξει αρμονικά τον αρχαίο του πολιτισμό, την υπεράνθρωπη πνευματικότητά του με όλα τα θετικά στοιχεία του χριστιανισμού και να γεννήσει αυτός ο θεϊκός συνουσιασμός μια βαθιά πίστη, μια θεμελιωμένη θρησκεία, μια τρομερή ενωτική ισχύ. Η δική μας ηγεσία, οι δικοί μας ταγοί, η δική μας εκκλησία δεν θα επιτρέψουν ποτέ την προκοπή τους, γιατί αν μονοιάσουνε και στο κοινωνικό πεδίο, χαθήκαμε! Ποιος τους πιάνει, αν βλαστήσει στη γη τους μια στάλα κοινωνική δικαιοσύνη κι ο λαός τους που στενάζει κι αναστενάζει φτάσει να κουμαντάρει τον τόπο του! Θα ξαναπιάσουνε το πολιτιστικό μαστίγιο στα χέρια τους και θα τους θωρούμε πάλι από το ύψος των αστραγάλων τους εμείς τα σκαθάρια αυτούς τους γίγαντες»! Ο φιλέλληνας Αλμπέρ σ’ όλα αυτά αρκέστηκε να απαντήσει με νόημα: «Γι’ αυτό θα τους αγαπάω πάντα, θα τους θαυμάζω και θα τους σέβομαι...».

Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2012

ΕΛΑ ΡΕ ΑΤΙΜΕ... 70 χρόνια σε περίμενα...........

Έλα, ρε άτιμε. Έλα να τα πάρεις όλα. Και για όσα πάλεψαν οι πρόγονοί μου και για τα δύο μέτρα κήπο που μου άφησαν οι παππούδες μου. Έλα να πάρεις και τα μεροκάματα, τα σκληρά,  που τα έβαζα στην άκρη για μια ώρα δύσκολη, εκείνη της αρρώστιας. Έλα να τα πάρεις όλα. Πάρε και τον ήλιο που τόσο τον γουστάρεις για να λιάζουν οι συφιλιδικοί τα κορμιά τους αποκτώντας το μεσογειακό χρώμα που τόσο επιθυμούν και τόσο απεχθάνονται. Πάρε ρε, και τις θάλασσές μου να εξάγεις αέριο και τα ποτάμια μου να παράγεις ενέργεια φθηνή μόνο για την πάρτη σου. Πάρε και το γάλα των προβάτων μας και τα στάρια των κάμπων μας.
Το ξέρω που το πας, άτιμε. Το πας εκεί που πάντα ήθελες να το φθάσεις. Να καταστήσεις έναν λαό υπηρέτη. Να βλέπω απελπισμένες μεσόκοπες να βγάζουν μεροκάματο σε μπουρδέλα παραπήγματα ενώ οι πιο νέες να φεύγουν καραβιές για τα διεθνή  καλογυαλισμένα μπουρδέλα σου. Να βλέπω γέρους να πεθαίνουν από αφόρητο κρύο κλεισμένοι μέσα στα 20 τετραγωνικά λίγο πριν τους τα πάρεις κι αυτά ή από ασφυξία όταν θα τους κλείνεις τον διακόπτη από την συσκευή οξυγόνου λόγω ληξιπρόθεσμων λογαριασμών. Να βλέπω 50ρηδες σε απόγνωση , 40ρηδες στις ουρές ανεργίας και 20ρηδες να λένε την ξενιτειά πατρίδα τους. Να βλέπω τα παιδιά ως μελλοντικούς σκλάβους της Φάρμας των Ανθρώπων που χρόνια στήνεις και τώρα θα εγκαινιάσεις εκεί ακριβώς που ξεκίνησε ο Ανθρωπισμός. 
Βλέπω που το πας. Δεν θα ρίξεις απλά το μεροκάματο στο 1 ευρώ την ημέρα για 18 ώρες δουλειάς. Θα μας κάνεις να χαιρόμαστε που ζούμε κι ας μην παίρνουμε ούτε το 1 ευρώ. Φτιάχνεις το νέο Νταχάου και αυτό θα είναι η ίδια μου η χώρα. Τα Νταχάου ποτέ δεν κλείνουν, απλά αναστέλλουν τις εργασίες τους, έτσι δεν είναι λουκανοθρεμμένε μου; Έφθασε η ώρα να μπουν μπροστά οι μηχανές αυτού του τεράστιου κρεματορίου που θα έχει για οροφή τον ουρανό που λατρέψαμε και για πάτωμα το χώμα που μας έθρεψε.
Έλα, ρε άτιμε, πισώπλατα αυτή την φορά γιατί την προηγούμενη που ήρθες είχες τουλάχιστον τα κότσια να μου υψώσεις κατάμουτρα το όπλο και να μου πεις να σκύψω. Και είχα την επιλογή ή να σκύψω ή να πάρω τα βουνά. Τώρα όμως μού έχεις κλέψει και τα βουνά. Μου μένει λοιπόν να σκύψω χωρίς τον φόβο της σφαίρας που θα έβγαινε από το προτεταμένο σου όπλο. Είναι τρελό να παραδίνομαι χωρίς να έχω πάρει εντολή για αυτό. Είναι τρελό να φοβάμαι μια σφαίρα που δεν υπάρχει. Πώς γίνεται να βλέπω μπροστά μου ένα όπλο που δεν υπάρχει; Άτιμε, τα όπλα σου αυτή την φορά δεν έχουν κάνη, ούτε σκανδάλη. Τα λάδωνες όμως δεκαετίες ολόκληρες και έχουν τις φάτσες όλων αυτών των υπανθρώπων που βγάζουν ακόμα λόγους, που κάνουν κόμματα και παρακόμματα, που σφάζονται μπροστά στην κάμερα ενώ πίσω από αυτή στήνουν το σχέδιο για το πλιάτσικο που έχει ξεκινήσει. Α, ρε άτιμε. Για αυτόν τον λόγο πέταγες ξεροκόμματα στα κομματόσκυλα της Ελλάδας. Για την στιγμή που θα τους έδινες την εντολή να κάνουν επίθεση πισώπλατα στον ίδιο  λαό που τους έδινε τις ελπίδες του μέσα από ένα σταυρωμένο κωλόχαρτο.
Έλα, ρε μπούλη του Βορρά, να με συμμορφώσεις, να με κάνεις ευρωπαϊκό είδος, να φτιάχνομαι με Μότσαρτ και όχι να κλαίω όταν ακούω μπουζούκι ή κλαρίνο. Να νιώθω «πολιτισμένος» με προθήκες Μουσείων και όχι με τους σπαρμένους κίονες στα χωράφια μας, που κράτησαν όλον τον δήθεν σου πολιτισμό. Έλα να σε πάω τελευταία βόλτα στα πατρικά μας να μυρίσεις την  ακόμα καμμένη πέτρα των σπιτιών από τον πολιτισμό των δικών σου προγόνων. 
Έλα να με κάνεις άνθρωπο εμένα, τον γύφτο του Νότου. Έλα για να δω αν τελικά έχει μείνει ίχνος Ελλάδας μέσα μου. Έλα ρε, για να μου αποδείξεις αν το μαχαίρι του παππού μου είχε τα αποτελέσματα που μου περιέγραφε ή ήταν ένα παραμύθι για να κάνω όνειρα κόκκινα.                              Απο http://simplemangreek.blogspot.com/

Σάββατο 7 Ιανουαρίου 2012

ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ??????

"Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο"

"Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Μπορείς να τον μαχαιρώσεις στην κοιλιά, να του αρπάξεις το ψωμί απ'το στόμα, να μην θεραπεύσεις την αρρώστια του, να τον χώσεις μέσα σε μια τρώγλη, να τον εξοντώσεις βάζοντάς τον να δουλεύει μέχρι θανάτου, να τον οδηγήσεις στην αυτοκτονία, να τον συρεις στον πόλεμο. Μερικοί απ'αυτούς απαγορεύονται στο κράτος μας." Μπρέχτ 

Ο Παπαδήμος μίλησε! Και είπε με τον πιο ψυχρό και ξεκάθαρο τρόπο όλα αυτα που πιστεύει κι εκπροσωπεί. Απείλησε και τρομοκράτησε το λαό ότι αν δεν κάνει όσα απαιτήσει η τρόικα και η κυβέρνηση θα χρεοκοπήσουμε άτακτα και θα γυρίσουμε δεκαετίες πίσω! Κι ύστερα όπως ήταν λογικό κι αναμενόμενο μίλησε για σωτηρία. Για εθνική σωτηρία.

"H κόκκινη γραμμή είναι η σωτηρία της χώρας" είπε...Μας τα' παν κι άλλοι .
Για ποιά χώρα μιλούσε όμως; Για ποιό έθνος και ποιά πατρίδα; Την πατρίδα των Δασκαλόπουλων, Λαυρεντιάδηδων, Βγενόπουλων, Βαρδινογιάννηδων, Λάτσηδων κλπ. ή τη δική μας;
Γιατί η πατρίδα των παραπάνω και των φίλων-συνεργατών τους εφοπλιστών, επιχειρηματιών, τραπεζιτών δεν έιναι βέβαια άλλη από την τραπεζική τους θυρίδα και το πορτοφόλι τους. Αν δεν ήταν έτσι τα χρήματά τους δεν θα βρίσκονταν σε ξενες τράπεζες -συνήθως αφορολόγητα και προστατευμένα από ανωνυμία- αλλά επενδυμένα εδώ στην "πατρίδα τους," 'οπως τα λίγα ή ανύπαρκτα ημών των ηλιθίων, ενώ οι επιχειρηματικές τους δραστηριότητες θα γινόντουσαν με φανερούς, καθαρούς τρόπους κι όχι μέσω πολυδαίδαλων μονοπατιών offshore και με τρόπους που τους απαλάσσουν από τη φορολογία με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρεύσει πάνω από 1 τρις -εκτός "πατρίδας" φυσικά- τη στιγμή που οι εργαζόμενοι και η πατρίδα εδώ κυριολεκτικά αργοπεθαίνουν από ασφυξία.
Ειναι λοιπόν καθαρό οτι αυτός ο τόπος, αυτή η πατρίδα αλλά και κάθε πατρίδα, δεν είναι ένα ενιαίο σύνολο. Αποτελείται από τάξεις. Από καταπιεστές και καταπιεζόμενους. Από κυρίαρχους και κυριαρχούμενους. Και η λεγόμενη "σωτηρία της πατρίδας" δεν περιγράφει κάποιο γενικό "εθνικό συμφέρον" αλλά απλούστατα συμπυκνώνει το συμφέρον και τη σωτηρία της κυρίαρχης τάξης που βέβαια δεν είναι η δική μας.
Αυτό που είναι σήμερα ζητούμενο και προυπόθεση για τη στέρεη ανάπτυξη μαζικού και μαχητικού κινήματος, είναι η συγκρότηση της ακόμα μη συνειδητοποιημένης μάζας σε λαό. Το ξεκαθάρισμα δηλαδή μέσα στο μυαλό(αλλά και στην πράξη) των απλών ανθρώπων που πέφτουν καθημερινά θύματα των πολιτικαντισμών των "εθνικών σωτήρων", του απλού ζητήματος "σε ποιά πλευρά ανήκουν". Στους καταπιεζόμενους ή στους καταπιεστές; Δε χρειάζεται να πούμε πως σε περιόδους κρίσεων όπου η ταξική πάλη κορυφώνεται-για να χρησιμοποιήσουμε αναπόφευκτα την κλασσική γλώσσα-, οι ενδιάμεσες επιλογές εξαφανίζονται. Ο καθένας τότε είναι αναγκασμένος ή να σταθεί στο πλευρό των ομοίων του ή να γίνει προδότης της τάξης του.
Από τη στιγμή λοιπόν που ο απλός κόσμος που υποφέρει και μαστιγώνεται ανελέητα καθημερινά ξεκαθαρίσει μέσα του το που ανήκει και επομένως συγκροτηθεί σε λαό και οργανωθεί, τα ψέμματα αρχίζουν να τελειώνουν. Και τότε όλοι αυτοί οι σωτήρες , που όταν φθάνουν στα αδιέξοδα σηκώνουν τις εθνικές σημαίες και τα πατριωτικά λάβαρα και μιλούν για εθνικές σωτηρίες για να μπερδέψουν τα πράγματα στο μυαλό του λαού και να κρύψουν την ταξική πάλη, εννοώντας οτι οι ταξικές διαφορές είναι δευτερεύουσας σημασίας και πρέπει να υποχωρήσουν και να υπαχθούν στην προσπάθεια για εθνική σωτηρία, αρχίζουν να ξεμένουν από επιχειρήματα. Κι αυτό γιατί οι μέρες πλημμυρίζουν με εικόνες που αποκαλύπτουν διαρκώς την αλήθεια και φωνάζουν το "ή εμείς ή αυτοί".

. Ο Παπαδήμος αλλά και όλο το σινάφι που οδήγησε τα πράγματα σε αυτό το αδιέξοδο, δεν είναι τίποτα άλλο από εκπρόσωποι και προστάτες της τάξης τους και αυτήν θα υπερασπίσουν μέχρι τελευταίας ρανίδος. Γι αυτό άλλωστε έδωσαν πάνω από 100δις κρατικά χρήματα και εγγυήσεις για τη σωτηρία των τραπεζών ΤΟΥΣ, ενώ τα παίρνουν όλα από μας. Γι αυτό δίνουν σχεδόν 500δις στις Τράπεζές τους πανευρωπαικά με 1% επιτόκιο, ενω φορτώνουν με φόρους και περικοπές των μηδαμινών απολαβών του το λαό. Γι αυτό την ίδια στιγμή που μιλάνε για το καλό του έθνους, επεξεργάζονται φρικτά σενάρια εξόντωσης και καταστολής του λαού για όταν έρθει η κρίσιμη στιγμή. Θα υπερασπίσουν λοιπόν την τάξη τους ακόμη κι αν χρειαστεί να χαθούν ζωές χιλιάδων με οποιονδήποτε τρόπο, ακόμα κι αν χρειασθεί να χυθεί αίμα. Εμείς τί είμαστε άραγε αποφασισμένοι να κάνουμε;
Ο Μπρεχτ έλεγε υπέροχα με το δικό του τρόπο: "Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσεις έναν άνθρωπο. Μπορείς να τον μαχαιρώσεις στην κοιλιά, να του αρπάξεις το ψωμί απ'το στόμα, να μην θεραπεύσεις την αρρώστια του, να τον χώσεις μέσα σε μια τρώγλη, να τον εξοντώσεις βάζοντάς τον να δουλεύει μέχρι θανάτου, να τον οδηγήσεις στην αυτοκτονία, να τον συρεις στον πόλεμο. Μερικοί απ'αυτούς απαγορεύονται στο κράτος μας." 

Ακούω πολλούς προοδευτικούς ανθρώπους να διαμαρτύρονται και να χλευάζουν τους κομμουνιστες όταν τους βάζουν μπροστά τους το ταξικό ζήτημα, και να τους κατηγορούν για ξύλινη γλώσσα, μπερδέματα και υπερβολές. Ομως μερικά πράγματα δεν έχουν πολλούς τρόπους για να ειπωθούν. Κι αν δεν ξεκαθαρίσουν μέσα στο μυαλό μιας μεγάλης πλειοψηφίας, ας μην αναζητάμε ευθύνες μεσα στα κόμματα ειδικά της κομμουνιστικής Αριστεράς για τις καθυστερήσεις και τα πισωγυρίσματα των εξελίξεων.
Ας μην αφήνουμε λοιπόν να θολώνουν τα νερά για να μη δούμε τον αντίπαλο.  Οι "εισβολείς" είναι και εντός των πυλών. Είναι η παρέα του ΣΕΒ, οι τραπεζίτες, τα εφοπλιστικά συμφέροντα, οι συνεταίροι τους στο εξωτερικό και οι πολιτικοί τους εκπρόσωποι.
Εχει φτάσει η ώρα επομένως να αποφασίσεις με καθαρό μυαλό με ποιον θα πας και ποιον θα αφήσεις. Με την τάξη σου ή προδότης της; Δρόμος ουδέτερος ανάμεσά τους την ώρα που μαίνεται ταξικός πόλεμος δεν υπάρχει. 
 

Παρασκευή 6 Ιανουαρίου 2012

Ας μιλήσουμε για «πόλεμο»...


«Πόλεμο» κατά του κ. Παπαδήμου διαπίστωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ. Κάρολος Παπούλιας.Ευκαιρία, λοιπόν, να μιλήσουμε - πραγματικά -για τον -πραγματικό - πόλεμο:
*
Πόλεμος είναι
να δουλεύεις μια ζωή για ένα ξεροκόμματο και κάποια στιγμή να έρχεται αυτός που σου έταζε λαγούς με πετραχήλια και να σου κόβει το μισό από το ξεροκόμματο λέγοντάς σου ότι «συμπάσχει», αλλά πως πρέπει να τον συγχαρείς διότι επιτελεί «πατριωτικό» έργο...
*
Πόλεμος είναι
να έχεις πληρώσει μέχρι τελευταία πεντάρα τις ασφαλιστικές σου εισφορές και να έρχεται ο «σοσιαλιστής» να σου κόβει ακόμα κι αυτή την σύνταξη πείνας, να σου ξεφτιλίζει τα γεράματα και όταν διαμαρτύρεσαι να σου αντιγυρίζει - αυτός που καταχράστηκε τους κόπους σου - ότι «δεν υπάρχει σάλιο»...
*
Πόλεμος είναι
να βλέπεις τα παιδιά σου να ρημάζουν στην ανεργία...
*
Πόλεμος είναι
να σου λένε ότι απολύεσαι και αντί για απολυμένο να σε αποκαλούν «έφεδρο»...
*
Πόλεμος είναι
να στέλνεις τα παιδιά σου στο σχολείο, να το έχεις πληρώσει αυτό το «δημόσιο και δωρεάν» σχολείο εκατό φορές, κι αντί για βιβλία να τους μοιράζουν φωτοτυπίες...
*
Πόλεμος είναι
να σου κόβουν το μισθό και να σου αυξάνουν τα εισιτήρια στα λεωφορεία κατά 40%...
*
Πόλεμος είναι
να έχεις φτύσει το γάλα της μάνας σου για να βάλεις ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου και να έρχεται ο φορογδάρτης να σου επιβάλει μέσω της ΔΕΗ χαράτσι για ένα σπίτι που το πληρώνεις μια ζωή στην τράπεζα...
*
Πόλεμος είναι
να έρχεται ο ίδιος αυτός φορογδάρτης που σε άφησε χωρίς μισθό και χωρίς δουλειά και να σου προσθέτει - δίπλα στο χαράτσι της ΔΕΗ - την 11η (!) μέσα σε δυο χρόνια αύξηση στην τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος...
*
Πόλεμος είναι
να κλείνει το ένα μικρομάγαζο μετά το άλλο, στην θέση τους να ανοίγουν ενεχυροδανειστήρια και ο «πατριώτης» που σε κυβερνά να βγάζει φιρμάνια για το πώς θα ζυγίζεις τη χρυσή σου βέρα ή το χρυσό σου δόντι (!) πριν το παραδώσεις στον σαράφη για να εξασφαλίσεις ένα κομμάτι ψωμί...
*
Πόλεμος είναι
να λουφάζεις τυλιγμένος στις κουβέρτες μέσα στο σπίτι, να τρέμουν τα δόντια σου από το κρύο και να μην ανοίγεις το καλοριφέρ γιατί δεν έχεις να πληρώσεις για πετρέλαιο θέρμανσης...
*
Πόλεμος είναι
να σε κοροϊδεύουν κάθε μέρα ότι «δίνουν μάχη» για να μη σου κόψουν τον 13ο και 14ο μισθό όταν σου έχουν ήδη κόψει τον 8ο και τον 9ο μισθό και την ίδια ώρα σφυρίζουν στα αυτιά σου τα «πακέτα» των δισεκατομμυρίων υπέρ αναξιοπαθούντων τραπεζιτών...
*
Πόλεμος είναι
να βλέπεις μια δράκα ξιπασμένων φιλανθρώπων με καρφιτσωμένο στο πέτο το ταμπελάκι με τη φίρμα του μονοπωλίου που εκπροσωπούν, να φιγουράρουν στις ιλουστρασιόν λίστες του παγκόσμιου τζετ σετ, να μην χωρούν οι ελβετικές τράπεζες τις καταθέσεις τους, να έχουν ξεχειλίσει οι θάλασσες της υδρογείου από το (αφορολόγητο) εφοπλιστικό τους «δαιμόνιο», να μετακινούν στους λογαριασμούς τους δισεκατομμύρια μέσω των «οφ σορ» εταιρειών σαν να ήταν μαρουλόφυλλα, κι εσύ μαζί με τα δέκα εκατομμύρια των ομοίων σου να κατηγορείσαι ότι «όλοι μαζί τα φάγαμε»...
*
Πόλεμος είναι
να έχουν φτάσει τη βενζίνη στα 2 ευρώ το λίτρο, να σου έχουν ρίξει το μισθό στα 350 ευρώ το μήνα και να σου ζητούν από πάνω να πληρώσεις και φόρο...
*
Πόλεμος είναι
να έχουν γεμίσει οι δρόμοι της Αθήνας με άστεγους, να τρέχουν οι άνθρωποι για ένα πιάτο φαΐ στα συσσίτια (τα οποία ο κ. Παπαδήμος τα βάφτισε την Πρωτοχρονιά «γιορτή»!!), να μην υπάρχει φανάρι, πεζοδρόμιο, σοκάκι χωρίς επαίτη και ζητιάνο, γιατί οι Παπαδήμος, Βενιζέλος, Λοβέρδος, Σαμαράς, Καρατζαφέρης, Μπακογιάννη «κατευνάζουν τις αγορές»...
*
Πόλεμος είναι
να αρρωσταίνεις και να μην έχεις λεφτά για τα φάρμακα, να πηγαίνεις στο νοσοκομείο κι αντί για «δημόσια και δωρεάν» Υγεία που την έχεις πληρώσει εκατό φορές, να σου ζητάνε να φέρεις τις γάζες από το σπίτι και να περάσεις πρώτα από το ταμείο...
*
Πόλεμος είναι
τον πλούτο που εσύ δημιουργείς στο εργοστάσιο, στο γραφείο, στο μαγαζί, σε στεριά και θάλασσα, να τον έχουν σφετεριστεί οι κηφήνες της πλουτοκρατίας, να τον έχουν κάνει υπερκέρδη για τις τσέπες τους, ελλείμματα και χρέη για το δημόσιο ταμείο, όλα βγαλμένα με το δικό σου ιδρώτα, με το δικό σου κόπο, με τη δική σου δουλειά, και εσύ αυτή τη δουλειά να την «πληρώνεις» πλέον με επιστροφή στον εργασιακό μεσαίωνα, αλυσοδεμένος στα κάτεργα της εργασιακής τρομοκρατίας, στα απαρτχάιντ των εκβιασμών και της εκ περιτροπής ανάσας...
*
Πόλεμος είναι
να σου ξεσκίζουν τη ζωή, να σου σκοτώνουν το σήμερα και το αύριο και να σου λένε κι από πάνω ότι είναι «σωτήρες», ότι παίρνουν δάνεια για να σου εξασφαλίζουν το μισθό και τη σύνταξη - αυτοί που σου κατάργησαν το μισθό και τη σύνταξη - όταν από το δικό σου μισθό κι από τη δική σου σύνταξη πληρώνονται τα δάνεια που διπλά και τρίδιπλα τα εισπράττουν οι κερδοσκόποι και οι τοκογλύφοι, με μια κουβέντα: Τα μονοπώλια.
*
Αυτός είναι ο πόλεμος που μαίνεται τούτη την ώρα στην Ελλάδα, κύριε Κάρολε Παπούλια.
Είναι ένας πόλεμος μονόπλευρος. Μονομερής.
Ενας πόλεμος που τον έχει εξαπολύσει η τάξη των αστών ενάντια στην τάξη των προλετάριων.
Που τον έχει διεξαγάγει ενάντια στις μάζες των εργαζομένων και όλου του λαού η τάξη των κεφαλαιοκρατών.
Είναι ένας πόλεμος αδίστακτος και στυγνός.
Που - κύριε Πρόεδρε της Δημοκρατίας - τον διευθύνει όλο το πολιτικό προσωπικό της πλουτοκρατίας, μηδενός εξαιρουμένου, με επικεφαλής την κυβέρνηση του μαύρου μετώπου υπό τον τραπεζίτη κ. Παπαδήμο.
Γράφει:

ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Σάββατο 24 Δεκεμβρίου 2011

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ...Ella Fitzgerald - Silent Night (1967)

Σας εύχομαι μέσα από την καρδιά μου,
Καλά Χριστούγεννα, με υγεία και αγάπη!
Να ελπίζετε, να αισιοδοξείτε και να αγαπάτε!
Μέσα στη μαυρίλα της εποχής, ας προσπαθήσουμε να φωτίζουμε με την καλοσύνη μας, την ανθρωπιά μας και το χαμόγελό μας, τους γύρω μας!!!

Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΣ

Παραλογισμός............



Γεννήθηκα στην Ελλάδα, την πιο

όμορφη χώρα του κόσμου (λένε).

Έχει γαλανό ουρανό, λαμπερό ήλιο

και απέραντες θάλασσες, γόνιμο έδαφος, πλούσιο υπέδαφος, ένδοξη ιστορία.




Ζω σε μια χώρα που αγνοεί τα

παραπάνω.Ζω σε μια χώρα που έδωσε τα φώτα
στην ανθρωπότητα, αλλά τώρα ζει στο σκοτάδι. Ζω σε
μια χώρα που ίδρυσε Σχολές αλλά υποβαθμίζει τα σχολειά της .Ζω σε
μια χώρα που έγραψε τεράστια ιστορία αλλά δεν τη διδάσκει στα παιδιά της.Ζω σε
μια χώρα που διαθέτει ικανότατους πολίτες αλλά κυβερνάται (συνήθως)
από... άλλους.
Ζω σε
μια χώρα που λάτρεψε τον Ξένιο Δία, αλλά φέρεται αφιλόξενα στα παιδιά
της .Ζω σε μια χώρα που επιβραβεύει
τους απατεώνες και τιμωρεί τους έννομους. Ζω σε
μια χώρα με έντιμους πολίτες που αγωνίζεται να τους μετατρέψει σε
ανέντιμουςΖω σε μια χώρα που αμείβει
πλουσιοπάροχα τους τεμπέληδες και πετά αποφάγια στους σκληρά
εργαζόμενους.Ζω σε μια χώρα που οι πολίτες
διακρίνονται σε όλες τις άλλες χώρες εκτός από τη δική τους (μου).
Ζω σε
μια χώρα που παράγει λαμπρά μυαλά αλλά τα κλείνει στην κατάψυξη ή τα
στέλνει εξορία και βολεύεται με τους βλάκες.Ζω σε
μια μεγάλη σε ιδέες και έκταση (κάποτε) χώρα που πολέμησε για να
συρρικνωθεί. Ζω σε μια χώρα που γέννησε τη
σάτιρα και τώρα σατιρίζεται.Ζω σε μια χώρα που δίδαξε την
αλήθεια και τώρα ζει στο ψέμα. Ζω σε
μια χώρα που θέσπισε τους αγώνες αλλά ξέχασε ν’ αγωνίζεται.
Zω σε
μια χώρα που η Θέμις εγκατέλειψε.Ζω σε
μια χώρα που μεγαλούργησε στο παρελθόν, επένδυσε στο παρόν και
αποκεφάλισε το μέλλον.Ζω σε μια χώρα που δίνει λίγα και
ζητάει πολλά. Ζω σε μια χώρα που γέννησε τον
πολιτισμό, τις τέχνες τις επιστήμες, αλλά εγώ είμαι τούβλο .Ζω σε
μια χώρα που την υπερασπίστηκαν ήρωες, αλλά εγώ είμαι δειλός (μάλλον).
Ζω σε
μια χώρα με πάμπλουτους πολίτες αλλά ο ίδιος κι εγώ μαζί, είμαστε σε

πτώχευση. Ζω σε μια χώρα που νομιμοποίησε το
ανέντιμο .Ζω σε μια χώρα που οι πολίτες της
ξέχασαν να σέβονται αλλήλους.Ζω σε
μια χώρα που γέννησε έναν Σωκράτη και τον σκότωσε.Ζω σε
μια χώρα που τρώει τα παιδιά της.
Ζω σε
μια χώρα που φοβάμαι πως δεν είναι πια η Πατρίδα μου... Ωστόσο,
ζω σε μια χώρα που την αγαπώ!!!!!!

ΑΔΙΚΙΕΣ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ

Κάποτε ο Δίας με την Ήρα λογομαχούσαν για τις απιστίες του Δία.
- Να!!! Το κάνω για να ισορροπώ τα πράγματα, και να κρατώ την τάξη, είπε ο Δίας.
- Μα τι λες τώρα; Βάλθηκες να με τρελάνεις;
- Όχι. Το πράγμα είναι απλό. Κάθε φορά που σμίγουμε, η συμμετοχή μας στο ερωτικό αγαθό είναι άνιση. Γιατί εσύ παίρνεις το πολύ, κι εγώ το λίγο, έτσι τα 'χει κανονισμένα η φύση.
Η Ήρα κοίταξε το Δία ξαφνιασμένη. Ύστερα γέλασε ειρωνικά και του είπε:
- Όχι, λοιπόν άντρα μου. Κάθε φορά που αγαπιόμαστε, χαιρόμαστε μισή - μισή τη χαρά της ηδονής.
- Λάθος. Εσύ το πολύ, και εγώ το λίγο.
Πιαστήκανε και μαλώνανε και δεν έβρισκαν άκρη. Ξαφνικά ο Δίας γέλασε και έγνεψε στην Ήρα να ηρεμήσει.
- Άκου πουλάκι μου, της λέει τρυφερά ο Δίας. Ο θεϊκός σου σύντροφος που όλα τα γνωρίζει, θα δώσει τη λύση. Θα κράξουμε έναν, που τα 'χει γνωρίσει και τα δύο. Τον Τειρεσία λέω.
- Τον Τειρεσία;
- Ναι. Τον Τειρεσία με τα μαστάρια.Και της είπε την ιστορία του Τειρεσία.
- Ο Τειρεσίας, που λες, είναι ο μόνος που αγκάλιασε σαν άντρας, και μαζί αγκαλιάστηκε σα γυναίκα. Μια μέρα καθώς περπατούσε στο λιβάδι, βλέπει δυο φίδια ζευγαρωμένα. Θέλεις από ξάφνιασμα, θέλεις από φόβο, χτυπά με το ραβδί του και τα χωρίζει. Επειδή λοιπόν διατάραξε μια ιερή στιγμή της φύσης, η φύση τον τιμωρεί. Αστραπιαία αλλάζει φύλο. Γίνεται γυναίκα. Εφτά χρόνους έζησε στη Κρήτη σα μια διαβόητη πόρνη.
Απάνου στους εφτά χρόνους ξανασυναντά στην εξοχή τα φίδια ζευγαρωμένα. Θέλεις από ξάφνιασμα, θέλεις από φόβο, τα ξαναχτυπά με το ραβδί του και τα χωρίζει. Αστραπιαία αλλάζει φύλλο. Ξαναγίνεται άντρας. Αυτόνε να καλέσουμε, να μας λύσει τη διαφορά.
Η Ήρα συμφωνεί.- Φώναξέ τον!!!
Έρχεται ο Τειρεσίας και στέκεται δειλά μπροστά στους Παντοδύναμους.
- Πες μας, Τειρεσία! του λέει ο Δίας. Άντρας και γυναίκα εσύ, γνώρισες την ηδονή, και κατέχεις γνώση διπλή. Στη διάρκεια της ερωτικής σμίξης ποιος χαίρεται περισσότερο, η γυναίκα ή ο άντρας;
Ο Τειρεσίας εθάρρεψε και είπε:
- Από τα δέκα μερίσματα του καρπού της ηδονής για τη γυναίκα προορίστηκαν τα εννέα, και για τον άντρα το ένα.«Δέκα μοιρών ούσων εννέα τέρπεσθαι την γυναίκα, οιην δε τον άνδρα».

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ........για μερικούς !!!!!!!!!!!

Πρωτοκλασάτα ονόματα των δύο μεγάλων κομμάτων που κυριάρχησαν στην κεντρική πολιτική σκηνή, κατέχοντας υπουργικούς θώκους, φιγουράρουν στο μακρύ κατάλογο των συνταξιούχων και τέως βουλευτών που εξακολουθούν να επιμένουν, παρά τη δεινή οικονομική κατάσταση της χώρας, να ζητούν όχι μόνον την καταβολή αναδρομικών αποδοχών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ αλλά και αποζημίωση για την ηθική βλάβη που υπέστησαν εξαιτίας του ότι οι μισθοί τους παρέμειναν «καθηλωμένοι» και δεν αναπροσαρμόστηκαν.
Οι "δικοί" μας(!!!!!!!!!!!!!), των οποίων τη μεγάλη προσφορά στη Βοιωτία και στο έθνος πιστεύουμε ότι αναγνωρίζετε όλοι:

  • Αλ. Ακριβάκης
  • Ανδρ. Κουτσούμπας
  • Αριστ. Τσιπλάκος
Από την αριστερά κανείς βουλευτής δεν κατάθεσε προσφυγή. Και σ' αυτό το θέμα αποδεικνύεται ότι δεν είναι όλοι ίδιοι .....

Έφυγε η Σώτια Τσώτου


Πηγή/Αναδημοσίευση: Βοιωτικός κόσμος

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ-ΣΤΙΧΟΥΡΓΟΣ-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Η Σώτια Τσώτου γεννήθηκε στις 14 Μαΐου 1942 στη Λιβαδειά. Είναι το 5ο παιδί της οικογένειας του αγωνιστή του ΕΛΑΣ Γιώργου Κρανιώτη, που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς μπροστά στο σπίτι του το Σεπτέμβρη του 1943. Το μένος των Γερμανών κατά του Γ. Κρανιώτη τους οδήγησε και στην πυρπόληση του σπιτιού του, με αποτέλεσμα να μείνει η οικογένεια του στο δρόμο. H γυναίκα του Ειρήνη, τρομοκρατημένη από τις βιαιότητες των Γερμανών χάθηκε από τους δικούς της, αγνοούμενη μέχρι το 1950, οπότε βρέθηκε να νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο της Βούλας. Η δραματική περιπέτεια της οικογένεια της είχε σαν αποτέλεσμα τη φυγή της μικρής Σώτιας.
Οι αδελφές Ιορδανού, συγγενείς της μάνας της, την έφεραν, τότε 2 ετών, στην Αθήνα όπου υιοθετήθηκε από οικογένεια εύπορων μικροαστών, του Χαράλαμπου και Δέσποινας Τσώτου. Φοίτησε στο Ιδιωτικό Δημοτικό Σχολείο «Μαρσέλου» και στη συνέχεια στο Α' Γυμνάσιο της Αθήνας (Πλάκα) τα τρία πρώτα χρόνια και κατόπιν στη Σχολή «Αγ. Ιωσήφ» (Καλογραιών) στην οδό Χαριλ. Τρικούπη.
Από τα 18 της χρόνια εργαζόταν σαν δημοσιογράφος, παράλληλα με τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και τις δραματικές σχολές του Πέλου Κατσέλη και του Κωστή Μηχαηλίδη.
Η Δικτατορία της 21ης Απριλίου τη βρήκε στην εφημερίδα "Ελευθερία", η οποία διέκοψε αυθημερόν την έκδοσή της, θέτοντας τέλος στη δημοσιογραφική της καριέρα. Στη διάρκεια της Χούντας, συννελήφθη και κρατήθηκε πολλές φορές. Στην απομόνωση εμπνεύστηκε τα τραγούδια που θα την έκαναν λίγους μήνες αργότερα γνωστή σαν στιχουργό: το "Βρε δε βαριέσαι, αδελφέ" και το "Νά ΄τανε το 21" .
Έχει δύο κόρες, τη Δέσποινα, που είναι δημοσιογράφος, και την Ασημένια, που είναι μουσικός και τραγουδίστρια.
Συνεργασίες
Η καθοριστική συνεργασία της καριέρας της ήταν με τον Κώστα Χατζή, η οποία έδωσε τραγούδια διαμαρτυρίας κατά την διάρκεια της Δικτατορίας, όπως "Απ' το αεροπλάνο", "Τρελλός ή παλληκάρι", 'Κάτι τρέχει" κ.λ.π. Κορύφωση αποτέλεσε το "Ρεσιτάλ", του οποίου οι πωλήσεις του ξεπέρασαν το ένα εκατομύριο δίσκους.
Την ίδια εμπορική επιτυχία με νούμερα ασυνήθιστα για τη μικρή ελληνική αγορά είχε και η συνεργασία της με τον Σταύρο Κουγιουμτζή και το "Να ΄τανε το 21΄" με το Γιώργο Νταλάρα.
Μια επίσης σημαντική συνεργασία ήταν με το Δώρο Γεωργιάδη, με τον οποίο συμμετείχαν στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του 1972 και πήραν το πρώτο βραβείο με το τραγούδι "Αν ήμουν πλούσιος" και στο Φεστιβάλ της Eurovision του 1979 με τον "Σωκράτη". Σταθμός στην καριέρα της θεωρούνταν οι δυο δίσκοι με το Στέλιο Καζαντζίδη και το γνωστό "Βραδιάζει".
Άλλες συνεργασίες
Άλλοι καλλιτέχνες που συνεργάστηκαν μαζί της ήταν οι: Γιώργος Χατζηνάσιος, Απόστολος Καλδάρας, Τάκης Σούκας, Χρήστος Νικολόπουλος, Χρήστος Παπαδόπουλος, Μαρινέλλα, Χρήστος Γκάρτζος, Γιώργος Κριμιζάκης, Δήμητρα Γαλάνη, Χάρις Αλεξίου, Γιάννης Πάριος, Ρένα Κουμιώτη, Γιάννης Πουλόπουλος, Μιχάλης Βιολάρης, Καίτη Χωματά, Πόλυ Πάνου, Νίκος Νομικός, Δημήτρης Μητροπάνος, Άννα Βίσση, Ελπίδα, Πασχάλης, Μπέσσυ Αργυράκη, Θέμης Αδαμαντίδης και πολλοί ακόμα γνωστοί τραγουδιστές.
Θέατρο και Τηλεόραση
Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80, η Μαρινέλλα ανέβασε στο Ζουμ ένα μουσικό υπερθέαμα σε στίχους της Σώτιας Τσώτου και μουσική του Δώρου Γεωργιάδη με τον τίτλο "Εικόνες".
Τα Χριστούγεννα του 1990, στο εορταστικό πρόγραμμα του ΑΝΤ1 που παρουσίασε η Αλίκη Βουγιουκλάκη, έγραψε την μια από τις τέσσερις αυτοτελείς Χριστουγεννιάτικες ιστορίες με τον τίτλο "Ο τέταρτος μάγος". Την επόμενη χρονιά από το ίδιο κανάλι προβλήθηκε το σήριαλ της "Φάκελος Αμαζών" με το Γρηγόρη Βαλτινό.
Το 1999, στο θέατρο Αθηνά παρουσιάστηκε το έργο της "Παραμονές του 2000" σε μουσική του Κώστα Χατζή. Το 2007, στην τηλεοπτική σειρά του ALPHA "Για την καρδιά ενός αγγέλου", έγραψε το τραγούδι των τίτλων τέλους "Άσπρα φορώ όταν πενθώ", σε μουσική Χρήστου Παπαδόπουλου, που ερμηνεύει ο Δημήτρης Μητροπάνος.
Φεστιβάλ και Διακρίσεις
  • Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1971 με το τραγούδι "Ταξίδευα παιδί κι εγώ"
  • Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1972 1ο Βραβείο με το τραγούδι "Αν ήμουν πλούσιος"
  • Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 1974 2ο Βραβείο με το τραγούδι "Αν" σε μουσική Γιώργου Κριμιζάκη και ερμηνευτή τον Μιχάλη Βιολάρη
  • Φεστιβάλ Eurovision 1979 8η θέση με το τραγούδι "Σωκράτης", καθώς και συμμετοχές και διακρίσεις σε φεστιβάλ της Σόφιας και του Τόκιο.
To 1979 επιμελήθηκε τους στίχους του τραγουδιού "Σωκράτης" με την Ελπίδα για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό της Eurovision.
Προσωπικά άλμπουμ
  • "Αν ήμουν πλούσιος" με τον Δώρο Γεωργιάδη
  • "Χίλια ενιακόσια τίποτα" με τον Δώρο Γεωργιάδη
  • "Άσπρο-Μαύρο" με τον Γιώργο Χατζηνάσιο
  • "Φωτογραφίες" με τον Γιώργο Κριμιζάκη
  • "Σκόρπια φύλλα" με τον Απόστολο Καλδάρα
  • "Δύσκολη ζωή" με τον Δώρο Γεωργιάδη
  • "Εγώ ζωγράφισα τη Γη" με τον Δώρο Γεωργιάδη
  • "Και που Θεός" με τον Τάκη Σούκα
  • "Μαρινέλλα" με τον Αντώνη Στεφανίδη καθώς και άλλους συνθέτες
  • "Σήμερα και πάντα" με τον Σπύρο Βλασσόπουλο
  • "Τα καλύτερα μου χρόνια" με τον Γιώργο Κριμιζάκη
Εξωτερικό
Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει κάνει δύο δίσκους στην Ελβετία με τον Tery Denis.
ΜΗ ΜΑΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΑΣ
(Στίχοι: Σώτια Τσώτου - Μουσική & Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Χατζής)


Μη μας περιφρονάς, μη μας περιφρονάς
γράψε βρε ιστορία δυο λόγια και για μας.
Γράψε για μας τους ταπεινούς και τους ανώνυμους της πλάσης
σκαλί είμαστε για τους τρανούς οι θεατές στις παρελάσεις.
Αν δεν υπήρχαμε εμείς, πως θα ξεχώριζαν οι άλλοι;
Αν δεν υπήρχαν οι μικροί πως θα υπήρχαν οι μεγάλοι;
Μη μας περιφρονάς, μη μας περιφρονάς
γράψε βρε ιστορία δυο λόγια και για μας.
Αρνήσου το αν μπορείς, αρνήσου το αν μπορείς
από την ίδια λάσπη πλαστήκαμε κι εμείς.
Για μας δεν νοιάζεται κανείς, είμαστε τ' άγραφο το χιόνι
μας ξέρουν πέντε συγγενείς, η μάνα μας και οι γειτόνοι.

Σάββατο 10 Δεκεμβρίου 2011

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ..........


ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ... ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ... 400,000 ΕΥΡΩ ΕΤΗΣΙΕΣ ΑΠΟΔΟΧΕΣ!!!!!!!!!!!! ΕΔΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ...

400.000 ευρώ το χρόνο, τα ..μιστά της Αγωνίστριας

230.000 ευρώ ο βασικός μισθός της επιτρόπου Μ.Δαμανάκη και 50.000 ευρώ τα έξοδα κίνησης χωρίς τα έσοδα από ακίνητα κτλπ...Παρόλα αυτά παίρνει και βουλευτική σύνταξη κανονικά ΚΑΙ ΝΑΙ !!

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η...ΗΡΩΪΔΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.....ΑΓΩΝΙΣΤΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΕΙ 230.000 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ ΣΥΝ 50.ΟΟΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ.....
ΕΞΟΔΑ ΚΙΝΗΣΗΣ ΣΥΝ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΤΑΞΗ 13.ΟΟΟ ΕΥΡΩ!!!
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΝΕΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ 500 ΕΥΡΩ ΜΙΣΘΟ ΤΟΝ ΜΗΝΑ!!! ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΜΑΣ ΣΥΝΤΑΞΗ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟΥ!!! ΔΟΞΑΣΤΕ ΤΗΝ!!! ΚΑΜΑΡΩΣΤΕ ΤΗΝ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ, "ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ- ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΤΕΣ"...

Ο βασικός μισθός ενός Επιτρόπου στην ΕΕ είναι για το 2009 ήταν 230.000 ετησίως (προ φόρων), ενώ οι περισσότεροι κερδίζουν αρκετά περισσότερα από το ποσό αυτό αναλόγως του τομέα που εποπτεύουν. Ενδεικτικά, οι περισσότεροι ...λαμβάνουν περί τα 7.000 ετησίως για «έξοδα περιποίησης πελατείας» και 35.000 για "έξοδα στέγασης" - δεύτερο σπίτι στην έδρα της ΕΕ.
Η (αριστερή) κα Δαμανάκη όμως, δεν αρκείται στα ανωτέρω. Λαμβάνει επίσης 3.391 (καθαρά) μηνιαίως ως.βουλευτική της σύνταξη, και ακόμη 5.166 (καθαρά) κάθε 3 μήνες από τον ΟΤΕ!!!! Σύνολο, δηλαδή, πάνω από 280.000 (ΔΙΑΚΟΣΙΕΣ ΟΓΔΟΝΤΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ) καθαρά ετησίως!!!

Και βέβαια δεν υπολογίζουμε τυχόν..έσοδα από τη.θητεία της στην Ηλέκτωρ (Όμιλος Ελληνικής Τεχνοδομικής - Άκτωρα), τα ακίνητα σε Κρήτη, Διόνυσο Αττικής κλπ.

Και ερωτώ:
1. Στους καιρούς που ζούμε, δε θα 'πρεπε η «αριστερή» κα Δαμανάκη, να παραιτηθεί τουλάχιστον της βουλευτικής της σύνταξης; Τα λεφτά από τον ΟΤΕ, της τα χαρίζουμε, αφού τώρα θα την πληρώνουν. οι Γερμανοί (αλήθεια, αυτοί το ξέρουν ότι έχουν επίτροπο της ΕΕ στη μισθοδοσία τους;;;)

2. Πότε λήγει, κα Δαμανάκη, το χρέος του Έλληνα που μοχθεί για να πληρώνονται τα μισθά σας, για τις υπηρεσίες που «προσφέρατε» ως «επαναστάτρια του Πολυτεχνείου». Στεγαστικό να 'χαμε πάρει για να σας τα χρωστάγαμε από το '73, θα το 'χαμε ξοφλήσει σήμερα, εσάς όμως και το γνωστό παρεάκι από λοιπά πολιτικά παράσιτα, συνεχίζουμε να σας πληρώνουμε!!
Προκαλώ την Κα Δαμανάκη να διαψεύσει τα ανωτέρω, και θα επανέλθω με περισσότερες λεπτομέρειες.

Έλλην (βαναύσως) φορολογούμενος - ούτε ψηφοφόρος, ούτε κατευθυνόμενος, ούτε βλαξ!

Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου 2011

Βαρέθηκα νάμαι τόσοοοοοο.......μαλ@κ@ς.



Βαρέθηκα ν'ακούω και να βλέπω "ανθρώπους του πνεύματος",
καθηγητάδες,πολιτικούς,δημοσιοκάφρους,αναλυτές,ειδικούς,
παπαγάλους και ρουφιάνους να μου μιλούν για την...Πατρίδα μου. 

Τις νέες ευκαιρίες.Τις σίγουρες επιτυχίες.
Βαρέθηκα τους αισιόδοξους.Τους τσαρλατάνους.
Τους πατριώτες με το νυστέρι. 
Βαρέθηκα να με σέρνουν απο σωτηρία σε σωτηρία.
Από Λιτότητα σε Λιτότητα.
Από την Εξάρτηση στην Υποταγή.
Από μειώσεις σε περικοπές.
Από χαράτσια σε φόρους.
Από την εφεδρεία στην Απόλυση.
Από τη Φτώχεια στην Εξαθλίωση.
Βαρέθηκα τις φάτσες τους και τα μυαλά τους.

Τα ψέματα και την προπαγάνδα τους.
Τον πατριωτισμό και τους εκβιασμούς τους.
Βαρέθηκα να με βασανίζουν.
Να με ληστεύουν.
Να λεηλατούν την Πατρίδα μου.
Να ισοπεδώνουν τη Ζωή μου.
Να αφανίζουν το Μέλλον μου.
Βαρέθηκα τους "ηγέτες".Τους κυβερνητικούς.
Τα χαμόγελα τους.Την "πίστη" τους.
Την "αθωότητά" τους.Τις βρωμιές τους. Τις μίζες τους.
Την Ατιμωρησία τους.
Βαρέθηκα τη Βία τους.
Τους μηχανισμούς τους. Τα ΜΑΤ τους.
Τους κουκουλοφόρους τους.
Βαρέθηκα τη δημοκρατία τους.
Την πατρίδα τους.Τους εταίρους τους.Τα Αφεντικά τους.
Βαρέθηκα νάμαι..τόσο...μαλάκας.
Φοβισμένος.Κοτούλα.
Θύμα.Γελάδα.
Δειλός.Πρόβατο.
Αβουλος.Πιόνι.
Βαρέθηκα τη Σιωπή μου. Τις Ανοχές μου. Τις Ψευδαισθήσεις μου.
Τον εαυτό μου...
ΕΣΕΝΑ...
ΕΚΕΙΝΟΝ...