Κώστας Ανταλόπουλος, δυναμικά και αθόρυβα άξιος
Φωτογραφία: cat is art
Tης Ειρήνης Αϊβαλιώτου
Ο Κώστας Ανταλόπουλος είναι ένας ηθοποιός μοναδικός, σπάνιος και πολύτιμος για το θέατρό μας. Ένας ηθοποιός που δεν τυποποιείται, που ακολουθεί με συνέπεια μια τέχνη που αγαπά, που κάνει την υπέρβαση με ανωτερότητα και μεγαλείο ψυχής. Στο «Τρίτο Κύμα» των Ron Jones και Joseph Robinette, στο Εθνικό Θέατρο, υποδύεται έναν καθηγητή ο οποίος προτείνει ένα ανατρεπτικό πείραμα, με στόχο την κριτική προσέγγιση των γεγονότων που οδήγησαν στην άνοδο του Χίτλερ στη Γερμανία. Καθώς όμως, για να το πετύχει, περνάει στη ρεαλιστική εφαρμογή του, εμπλέκεται σε ένα ανεξέλεγκτο παιχνίδι, που βυθίζει αυτόν και τους μαθητές του στη δίνη ενός επικίνδυνου μηχανισμού εξουσίας. Η εμπειρία του πειράματος θα οδηγήσει τους πάντες σε ακραία απολυταρχικές καταστάσεις και θα τους φανερώσει σε όλη του τη φρίκη το αδυσώπητο πρόσωπο του φασισμού. Με την εξαιρετική ερμηνεία του, μπορούμε να εκλάβουμε την περιπέτεια του ήρωά του και ως μια εκδοχή βαθιάς ψυχανάλυσης. Με ευαισθησία βουτάει στη φουρτουνιασμένη ψυχή του καθηγητή, όταν αυτός αντιλαμβάνεται πως βγάζει στο φως τους σκελετούς που κρύβει στο ντουλάπι της η μικροαστική κοινωνία μας. Δουλεύει σκληρά, σωματικά και πνευματικά, εμπλέκεται στη θεατρική σύρραξη και βγαίνει περίτρανα νικητής. Η τέχνη του ηθοποιού είναι από τις πιο σημαντικές στο θέατρο. Λίγοι είναι εκείνοι που αναζητούν την εσωτερική πλευρά της κι έχουν την τεχνική να τη μετατρέψουν σε ενέργεια, όπως αυτός. Άνθρωπος αθόρυβος, φιλικός, προστατευτικός, ηγετικός, υπεύθυνος, ζεστός, ευγενικός, δυναμικός αλλά και τρωτός, από οστά και σάρκα που ματώνει και πληγώνεται. Κατασταλαγμένος, φιλότιμος και φιλόπονος, μέλος μιας υπέροχης οικογένειας, που αποτελείται από τη σύζυγό του, την επίσης ηθοποιό, πανέμορφη Μαριάνθη Κυρίου, τον μόλις πέντε μηνών γλυκύτατο γιο τους και τον Romeo, ένα πανέξυπνο Jack Russell. Ο Κώστας Ανταλόπουλος έλαβε μέρος, μεταξύ άλλων σπουδαίων παραστάσεων, στον «Ηρακλή Μαινόμενο» και την «Κάθοδο» με σκηνοθέτη τον Θόδωρο Τερζόπουλο, στις «Βάκχες» του Γιάννη Μαργαρίτη, στον «Οιδίποδα Τύραννο» και τους «Σφήκες» με σκηνοθέτη τον Σπύρο Ευαγγελάτο, στο «Gagarin Way» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Αβρανά. Με την απόλυτα κινηματογραφική φυσιογνωμία του, που γράφει ανεξίτηλα στο κινηματογραφικό πανί, συμμετείχε σ’ ένα μνημειώδες μονοπλάνο διάρκειας περίπου 13 λεπτών σε μια ταινία που είχε τεράστια απήχηση στο εξωτερικό, αλλά στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίστηκε έτσι ακριβώς όπως της άξιζε! Εννοώ τη βραβευμένη ταινία του Αλέξανδρου Αβρανά «Miss Violence». Το αδρό πρόσωπό του και η υποκριτική δυναμική του γράφουν ιδανικά στον κινηματογράφο. Πρόσωπο γωνιώδες, με γεωγραφία, γεμάτο μνήμες και ιστορία, επεξεργασμένο, σφραγισμένο από την επιβίωση, σκληρό και οικείο, μεσογειακά αρρενωπό, χαρακωμένο κάθετα και οριζόντια από εμπειρίες και αγωνίες. Πρόσφατα ήταν στη διανομή της γερμανικής ταινίας του Christian Zubert «Ein Atem» και σύντομα θα τον δούμε σε ένα από τα προσεχή αυτοτελή επεισόδια της «10ης Εντολής» σε σκηνοθεσία του Χρήστου Γεωργίου με τίτλο «Ο Θυμός». Ο Κώστας, επιτήδειος παρατηρητής και οξυδερκής καλλιτέχνης, μετά την υπέροχη «Νύχτα Μόλις Πριν Από Τα Δάση», ετοιμάζεται με την ομάδα του viAthens να χτυπήσει και πάλι τις συγκινησιακές χορδές του θεατρόφιλου κοινού, αυτή τη φορά πιθανόν με το «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μύλλερ. Αν και, όπως ο ίδιος δηλώνει, η συνάντησή του με τον επόμενο χαρακτήρα που θα υποδυθεί, θέλει να αποτελεί μία έκπληξη για αυτόν και μια ευτυχή συγκυρία με όμορφες συνεργασίες. Και μια καινούργια έκπληξη για τους θεατές, θα πρόσθετα, όπως αυτές που μας έχει ήδη συνηθίσει.
Διαβάστε τη συνέντευξη.
Φωτογραφία: cat is art
* Γεννήθηκα στη Λιβαδειά Βοιωτίας και κατάγομαι από ένα μικρό χωριό που λέγεται Σωληνάρι το οποίο βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από τη Λιβαδειά, η αρχαία ονομασία του είναι Τιλφούσιον, εκεί έζησα και τα παιδικά μου χρόνια.
Ποιες είναι οι πιο αγαπημένες αναμνήσεις από την παιδική σου ηλικία;
* Οι αναμνήσεις είναι πολλές, πολύ παιχνίδι στις αλάνες του χωριού, στην κυριολεξία λιώναμε στο ποδόσφαιρο, ποδηλατάδες με τους φίλους μου και το σκληρό πακέτο από τσιγάρα ανάμεσα στις αχτίνες του ποδηλάτου να μην αφήνουν κανένα να κοιμηθεί το μεσημέρι ιδιαίτερα τα καλοκαίρια, οι προβολές ταινιών στην πλατεία του χωριού, οι βόλτες στη θάλασσα με τους γονείς μου και την αδερφή μου και ένα σωρό άλλες, θα μπορούσα να μιλάω ώρες γι’ αυτά.
Γιατί επέλεξες να γίνεις ηθοποιός;
* Δεν μπορώ ν’ απαντήσω με ακρίβεια αν το επέλεξα ή διάφορες συγκυρίες με οδήγησαν τελικά εκεί. Βέβαια θυμάμαι τον εαυτό μου σε διάφορα σκετσάκια στο δημοτικό ακόμα, να προσπαθώ ν’ αλλάξω τη φωνή μου ή να νιώθω την ανάγκη να μεταμφιεστώ για να γίνω πιο πιστευτός. Κομβικό σημείο πάντως να στραφώ προς την υποκριτική ήταν ένα προαιρετικό μάθημα επιλογής (παιχνίδι - μουσική - χορός) στη Γυμναστική Ακαδημία στην Κολονία, στη Γερμανία, όπου και σπούδασα. Όταν όμως γύρισα Ελλάδα, ξεκίνησα από το θεατρικό εργαστήρι του Βασίλη Διαμαντόπουλου και μετά πήγα στη δραματική σχολή Βεάκη απ’ όπου και αποφοίτησα.
Ποιος ήταν ο πρώτος ρόλος που σου δόθηκε κι από ποιον. Πώς ήταν το πρώτο βήμα και η πρώτη λέξη στη σκηνή ενώπιον κοινού;
Φωτογραφία: cat is art
* Αυτή η ερώτηση με πάει καμιά εικοσαριά χρόνια πίσω, όπου και συμμετείχα σε μια παράσταση του Δήμου Περιστερίου στο θέατρο "Ξυλοτεχνία" με μονόπρακτα του Τσέχοφ και η αμέσως επόμενη ήταν η «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Κώστα Μπάκα. Γενικά θεωρώ ότι όλα κύλησαν ομαλά, με τις πρώτες μου δουλειές ήμουν αρκετά προετοιμασμένος για το πρώτο σοκ της σκηνής αφού στη σχολή Βεάκη είχαμε δώσει ήδη μπροστά σε κόσμο πολλές παραστάσεις εφαρμογής.
Παίζεις στο «3ο Κύμα» των Ron Jones και Joseph Robinette, στην εφηβική σκηνή του Εθνικού Θεάτρου (θέατρο «Χώρα»). Το έργο είναι βασισμένο σε ένα γνωστό πείραμα. Τι θα μπορούσες να μας εξηγήσεις γι’ αυτό και για την παράσταση.
* Το «Τρίτο Κύμα» ήταν ένα πείραμα που έκανε ο δάσκαλος Ron Jones το 1967 σ’ ένα γυμνάσιο του Πάλο Άλτο της Καλιφόρνιας. Αυτό έγινε στην προσπάθειά του ν’ απαντήσει σε μία ερώτηση των μαθητών του κατά τη διάρκεια ενός μαθήματος για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, που αφορούσε στην άρνηση του Ολοκαυτώματος από την πλειονότητα του γερμανικού λαού και τη δήλωση άγνοιας για την ύπαρξη των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Ο Jones, βλέποντας ότι δεν μπορούσε να δώσει μία ικανοποιητική απάντηση, αποφάσισε ν’ απαντήσει στους μαθητές του μέσα από το συγκεκριμένο πείραμα το οποίο κράτησε μία εβδομάδα και μέσα από την προοδευτική του εξέλιξη αναδείχθηκε το σκληρό πρόσωπο του φασισμού. Η τελευταία μέρα ήταν και η πιο δύσκολη. Ο Jones αποκάλυψε στους μαθητές του ότι δεν υπήρχε κανένα εθνικό κίνημα νέων που να λέγεται «Το Τρίτο Κύμα» και πως οι ίδιοι είχαν πέσει θύματα εκμετάλλευσης και χειραγώγησης, όπως ακριβώς και η πλειονότητα του γερμανικού λαού.
Σε ποιο μήκος κύματος, σε σχέση με το πείραμα του δασκάλου, κινείται η παράσταση;
Φωτογραφία: cat is art
* Η παράσταση κινείται ακριβώς στο ίδιο μήκος κύματος σκηνοθετημένη από τον Νίκο Αρβανίτη, όπου βλέπουμε μέσα από την ανάληψη ρόλων και συγκεκριμένων καθηκόντων σε συνδυασμό με το παιχνίδι εξουσίας να μη μένει κανείς χαρακτήρας του έργου ανεπηρέαστος ακόμα και ο ίδιος ο δάσκαλος!.. Όλοι μπορούν να παρασυρθούν!
Αισθάνεσαι δέος που καταπιάνεσαι μ’ ένα τόσο δύσκολο υλικό;
* Δέος όχι, ευθύνη όμως ναι, τόσο απέναντι στην παράσταση και στον χαρακτήρα όσο και στο θέμα, που είναι πραγματικά ευαίσθητο και πάντα επίκαιρο.
Ο ήρωας που υποδύεσαι τι χαρακτήρας είναι;
* Υποδύομαι τον δάσκαλο Ron Jones, έναν πραγματικά εκρηκτικό χαρακτήρα και παθιασμένο με τη δουλειά του. Ζει και αναπνέει απολαμβάνοντας το κάθε λεπτό μέσα στην τάξη διδάσκοντας τους μαθητές του. Ανακαλύπτει τρόπους για να κάνει το μάθημά του όσο πιο συναρπαστικό γίνεται κι αυτό είναι που τον οδηγεί στο να οργανώσει το συγκεκριμένο πείραμα. Έχει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία για να τον αγαπήσουν οι μαθητές του και να τους αγαπήσει κι αυτός! Δεν θα ήθελε με τίποτα να τους απογοητεύσει γι’ αυτό και η έκβαση του πειράματος είχε συνέπειες όχι μόνο για τους μαθητές του αλλά και γι’ αυτόν τον ίδιο.
Το πείραμα αυτό τελείωσε με έναν τρόπο οδυνηρό;
* Ναι, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία γι’ αυτό, ειδικά για τους μαθητές που είχαν δοθεί ολοκληρωτικά στην «ιδέα» του «τρίτου κύματος».
Με ποιον τρόπο;
Φωτογραφία: cat is art
* Το «τρίτο κύμα» είχε γίνει το κέντρο του κόσμου τους. Ο ίδιος ο καθηγητής ακροβατούσε ανάμεσα στο να υποδύεται το ρόλο του «απολυταρχικού ηγέτη» και στο να λειτουργεί και να συμπεριφέρεται ενστικτωδώς ως αληθινός δικτάτορας. Η αποκάλυψη του πειράματος στο τέλος εξέθεσε τους υποστηρικτές του «τρίτου κύματος» συναισθηματικά και ψυχικά και πιθανόν να δημιούργησε εσωτερικές συγκρούσεις κάτω από το ερώτημα, του πώς είναι δυνατόν να υποστήριξαν μία τέτοια κίνηση. Είναι αυτό που μάλλον έπαθαν οι περισσότεροι Γερμανοί μετά το τέλος του πολέμου.
Οι μαθητές που συμμετείχαν ταυτίστηκαν με τους ρόλους τους;
* Πιστεύω πως ναι, κάποιοι μάλιστα σε απόλυτο βαθμό. Τους δόθηκαν προαποφασισμένα καθήκοντα και κάποιοι από τους μαθητές με δική τους πρωτοβουλία επέλεξαν ρόλους στους οποίους προσάρμοσαν τη συμπεριφορά τους και γενικά τη ζωή τους. Αυτό καθόρισε την καινούργια τους εικόνα κι αν θέλετε τη μόνη αποδεκτή ταυτότητά τους απέναντι στους υπόλοιπους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σ’ αυτό είναι και το πείραμα φυλάκισης του Στάνφορντ.
Τι πιστεύεις ότι ανακαλύπτει κάποιος μέσα από τη συμμετοχή του σε πράξεις φασισμού και βίας;
* Ο όρος φασισμός πιστεύω πως είναι γενικά συνδεδεμένος με άδικες, βίαιες και αντιδημοκρατικές ενέργειες. Έχω την αίσθηση ότι οι συμμετέχοντες σε πράξεις φασισμού και βίας προσπαθούν να γίνουν «ήρωες» κατά κάποιο τρόπο, μετατρέποντας τη ζωή σε πόλεμο με απρόβλεπτες συνέπειες. Το είδαμε και πρόσφατα στη χώρα μας, είχαμε ακόμα και νεκρούς.
Σε τι είδους ανθρώπους ασκεί μια κρυφή γοητεία ο ολοκληρωτισμός σήμερα;
* Στους ανθρώπους με υπέρμετρο εγωισμό, δίψα για εξουσία και απόλυτο έλεγχο πάνω στους άλλους!
Πιστεύεις ότι η ευκολία συμμετοχής των ανθρώπων σε συλλογικές μορφές ολοκληρωτισμού δείχνει ότι ο φασισμός ενυπάρχει μέσα στις κοινωνίες μας σπερματικά και υπό κατάλληλες συνθήκες μπορεί να φυτρώσει εκ νέου;
* Αυτό είναι σίγουρο. Ο φασισμός εκφράζεται κυρίως μέσα από πολιτικά κόμματα και οργανώσεις και φέρει πολλά προσωπεία. Μπορεί πολύ εύκολα να παρασυρθεί κάποιος. Απαιτείται εγρήγορση, κριτικό πνεύμα και όχι εφησυχασμός
Ποιο είναι το λίπασμα του φασισμού;
Φωτογραφία: cat is art
* Η οικονομική κρίση. Κύριος στόχος είναι πάντα η μεσαία τάξη, διότι αυτή είναι που πλήττεται πάντα περισσότερο. Όσο μεγαλύτερη είναι η ατομική και η κοινωνική απογοήτευση τόσο το έδαφος γίνεται περισσότερο πρόσφορο για την εκδήλωση του φασισμού. Επίσης μεγάλο ρόλο παίζει και το μορφωτικό επίπεδο των ατόμων που ανταποκρίνονται σε τέτοιου είδους καλέσματα.
Πόσο μπορεί να αισιοδοξεί κάποιος όταν ο διπλανός του χρειάζεται απλώς την κατάλληλη θέση για να εκφράσει τον υφέρποντα φασισμό του;
* Οι ευκαιρίες είναι άπειρες για να εκφραστεί κανείς φασιστικά, μέσα στην οικογένεια, στον εργασιακό χώρο, στην ευρύτερη κοινωνία. Οι προφάσεις επίσης είναι πολλές, μετανάστες, θέματα διαφορετικότητας, μειονότητες κ.ά. Προσωπικά αν και θεωρώ ότι είμαι γενικά αισιόδοξος άνθρωπος, το συγκεκριμένο θέμα με προβληματίζει έντονα. Νομίζω ότι πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη έμφαση στις ανθρώπινες αξίες!
Έχεις ζήσει και σπουδάσει στη Γερμανία. Ήρθες αντιμέτωπος με τον καθημερινό ρατσισμό ή με φασιστικές συμπεριφορές;
* Στη Γερμανία τόσο ως φοιτητής όσο και σήμερα όταν την επισκέπτομαι αισθάνομαι πολύ οικεία! Το διάστημα των σπουδών μου και τα χρόνια που έζησα εκεί είναι πολύ σημαντικά. Στη Γερμανία έμαθα να οργανώνω το υλικό μου. Προσωπικά δεν αντιμετώπισα προβλήματα ρατσισμού, το αντίθετο θα έλεγα. Έχω την αίσθηση ότι τα φαινόμενα ξενοφοβίας και ρατσισμού είναι πιο έντονα στην Ελλάδα απ’ ό,τι στη Γερμανία και την υπόλοιπη κεντρική Ευρώπη, τουλάχιστον αυτή την εποχή, όπου ο Έλληνας πολίτης νιώθει να βάλλεται από παντού!
Έχεις κάνει σημαντικές συνεργασίες με πολύ σοβαρούς σκηνοθέτες και καλλιτέχνες. Δούλεψες με τον Θόδωρο Τερζόπουλο και την ομάδα του, την ομάδα «Άττις». Επίσης, με τον Σπύρο Ευαγγελάτο, μεταξύ άλλων. Τι πιστεύεις ότι βρήκαν σε σένα αυτοί οι θεατράνθρωποι και σ’ εμπιστεύτηκαν;
Φωτογραφία: cat is art
* Καταρχήν ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω μαζί τους! Είναι αυτό που λένε, ότι αν θέλεις κάτι πάρα πολύ, συνωμοτεί όλο το σύμπαν για να το πετύχεις! Σε ό,τι αφορά τον Θόδωρο Τερζόπουλο, είχε ανακοινώσει ακρόαση για τον «Ηρακλή Μαινόμενο», που θα παρουσίαζε στην Επίδαυρο το καλοκαίρι του 2000, ξεκίνησε να με βλέπει τον Σεπτέμβριο του 1999 και έπειτα από περίπου οκτώ ακροάσεις σε διάρκεια περίπου τριών μηνών μου είπε "όχι", για καλή μου τύχη αμέσως μετά την αρνητική του απάντηση με είδε σε μια παράσταση που έκανα την ίδια περίοδο στον «Άδειο Χώρο», στο τότε Γκαράζ του Εθνικού. Μπήκα στην ομάδα του και έμεινα κάτι παραπάνω από τρία χρόνια. Κάτι ανάλογο συνέβη και με τον Σπύρο Ευαγγελάτο, μέσα από ακροάσεις μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω μαζί του σημαντικούς ρόλους σε σπουδαία έργα! Πάντως τα στοιχεία που χρειάζεται κάποιος για να δουλέψει μ’ αυτούς τους ανθρώπους, πέρα από το όποιο ταλέντο, είναι η συνέπεια, η αποφασιστικότητα και η δουλειά.
Εσύ τι διδάχτηκες από αυτούς;
* Μαζί τους χαίρεσαι να κάνεις θέατρο! Και οι δύο είναι άνθρωποι με πολύ χιούμορ, διαθέτουν απίστευτες γνώσεις, τις οποίες προσφέρουν στους ηθοποιούς τους απλόχερα. Ο τρόπος δουλειάς τους όμως είναι διαφορετικός. Ο Ευαγγελάτος σκηνοθετεί μ’ έναν πιο κλασικό τρόπο, ευφάνταστο και απαιτητικό, δίνοντας αρκετό χώρο στους ηθοποιούς του να λειτουργήσουν στην προκαθορισμένη από τον ίδιο συνθήκη κατευθύνοντάς τους ανάλογα. Eνώ ο Τερζόπουλος κάνει σωματικό θέατρο μέσα από αυστηρά στυλιζαρισμένες δομές και δουλεμένους κώδικες εν εξελίξει, τους οποίους χρησιμοποιούν οι ηθοποιοί του, για να σωματοποιήσουν συναισθήματα. Γι’ αυτόν -για παράδειγμα- η Εκάβη δεν είναι μία μάνα που θρηνεί αλλά το ίδιο το πένθος!
Ξεχωρίζεις κάποιες από τις παραστάσεις που συμμετείχες;
* Ο «Ηρακλής Μαινόμενος» και η «Κάθοδος» με τον Τερζόπουλο, «Βάκχες» με τον Γιάννη Μαργαρίτη, «Οιδίπους Τύραννος» και «Σφήκες» με τον Ευαγγελάτο, «Η Νύχτα Μόλις Πριν Από Τα Δάση» με την ομάδα viAthens και τον Άντυ Παπαδημητρίου, το «Gagarin Way» με τον Αλέξανδρο Αβρανά.
Έχεις κάνει πολύ κινηματογράφο και μάλιστα έπαιξες στη βραβευμένη ταινία του Αλέξανδρου Αβρανά «Miss Violence». Πώς ήταν αυτή η εμπειρία και πώς ένιωσες που η ταινία αυτή είχε τόσο μεγάλη απήχηση στο εξωτερικό. Το είχατε προβλέψει ή επρόκειτο για μια ευχάριστη έκπληξη;
* Η συγκεκριμένη ταινία σάρωσε τα βραβεία στο εξωτερικό με αποκορύφωμα το βραβείο σκηνοθεσίας που πήρε ο Αλέξανδρος στη Βενετία! Οπωσδήποτε είμαι ευτυχής που συμμετείχα στην ταινία και μάλιστα σ’ ένα μονοπλάνο διάρκειας περίπου 13 λεπτών! Η ταινία όντως είχε τεράστια απήχηση στο εξωτερικό, στην Ελλάδα έχω την αίσθηση ότι δεν αντιμετωπίστηκε έτσι ακριβώς όπως θα της άξιζε!
Με τον Αλέξανδρο Αβρανά συνεργαστήκατε και τον περσινό χειμώνα στο θέατρο, με το «Gagarin Way». Πόσο γόνιμο είναι να συνεργάζεσαι μαζί του. Πώς δέσατε;
"Το Τρίτο Κύμα". Εθνικό Θέατρο
* Όταν μπαίνει κάποιος σε μια δουλειά με τον Αλέξανδρο είναι από μόνο του μία περιπέτεια! Ο Αλέξανδρος είναι τελειομανής και ακούραστος. Οι διακρίσεις του και τα βραβεία έχουν εξήγηση! Πέρα από την έμπνευση και το ταλέντο υπάρχει από πίσω τεράστιος όγκος δουλειάς. Σε κάθε περίπτωση η συνεργασία μαζί του είναι γόνιμη, τίποτα δεν είναι δεδομένο και όλα προκύπτουν μέσα από τη διαδικασία της πρόβας. Θα ήθελα να ξαναδουλέψω μαζί του, ξέρω ότι αυτό το διάστημα ετοιμάζει την καινούργια του ταινία!
Ποιες είναι, επίσης, οι επαγγελματικές σου δραστηριότητες αυτή την εποχή;
Εκτός από «Το Τρίτο Κύμα» στο Εθνικό, που θα παίζεται μέχρι τον Απρίλιο του 2015, συμμετείχα στην ταινία του Christian Zubert «Ein Atem», που θα ξεκινήσει να προβάλλεται στις αίθουσες από τις 15 Οκτωβρίου 2015 στη Γερμανία, και σε ένα από τα προσεχή αυτοτελή επεισόδια της «10ης Εντολής» σε σκηνοθεσία του Χρήστου Γεωργίου με τίτλο «Ο Θυμός». Τα καινούργια αυτά επεισόδια άρχισαν ήδη να προβάλλονται από τις αρχές του 2015 στον Alpha.
Θέλεις σε κάποια παράσταση να μοιραστείς τη σκηνή με τη σύζυγό σου, επίσης ηθοποιό Μαριάνθη Κυρίου; Ποιο έργο θεωρείς ιδανικό για τους δυο σας;
* Με τη Μαριάνθη έχουμε ήδη παίξει μαζί στον «Ηρακλή Μαινόμενο» στο θέατρο «Άττις», στην «Τελετή Της Επιστροφής» σε σκηνοθεσία Έρσης Πίττα, όπως και σε διάφορα projects, που κατά κάποιον τρόπο έχουμε σχεδιάσει και πραγματοποιήσει μαζί με τη θεατρική μας ομάδα viAthens.
Πώς σκέπτεστε να συνεχίσετε με τη θεατρική σας ομάδα θεατρική μας ομάδα viAthens;
* Υπάρχουν κάποιες σκέψεις για τη συνέχεια, ίσως το «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μύλλερ να είναι μία από τις πιθανές μελλοντικές επιλογές!
Στο ημερολόγιό σου ποια μέρα της ζωής σου θα μείνει ανεξίτηλη;
* Μια ζεστή αυγουστιάτικη μέρα του 2014 που ήρθε στη ζωή ο γιος μου!
Η ζωή του ηθοποιού έχει αγωνίες, έρευνα απογοητεύσεις και συνεχές τρέξιμο. Το αντέχεις;
* Πράγματι η ζωή του ηθοποιού δεν είναι μια απλή υπόθεση. Έχεις να παλέψεις με πολλά! Καταρχήν ο βιοπορισμός και μόνο μέσα από το επάγγελμα του ηθοποιού στην Ελλάδα της κρίσης, αποτελεί ένα μεγάλο αστείο. Ηθοποιός γίνεται κάποιος, από μια εσωτερική ανάγκη θα έλεγα, αυτό από μόνο του οδηγεί σε πεδία που χρήζουν έρευνας και αυτό ακριβώς είναι και το γοητευτικό κομμάτι που με κρατάει ζωντανό να συνεχίζω να το αντέχω!
Πόσο μας καθορίζει, κατά τη γνώμη σου, η εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας;
Aπό την παράσταση "Το Τρίτο Κύμα", σε σκηνοθεσία Νίκου Αρβανίτη* Για πολλούς η δουλειά του ηθοποιού είναι λίγο illustration, σ’ αυτή την περίπτωση η εικόνα που έχουν οι άλλοι για μας παίζει καθοριστικό ρόλο. Προσωπικά δεν το σκέφτομαι καθόλου, νομίζω ότι παραμένω εντελώς ανεπηρέαστος. Δε συνηθίζω να σκηνοθετώ τη ζωή μου σύμφωνα με τις προβολές που τυχόν κάνουν οι άλλοι πάνω μου.
Ο σημερινός καλλιτέχνης οφείλει να είναι πολιτικοποιημένος, κατά τη γνώμη σου, ή όχι;
* Νομίζω ότι επιβάλλεται! Θα ακουστεί κοινότοπο, αλλά ειλικρινά πιστεύω πως αν η τέχνη δεν «ακουμπάει» στην κοινωνία, είναι απλά επιδερμική. Ο καλλιτέχνης οφείλει να είναι πολιτικοποιημένος, αλλιώς γίνεται απλός παρατηρητής της κοινωνίας ακόμα και της ίδιας της τέχνης του!
Σε ποια θεατρικά έργα θα ήθελες να παίξεις μελλοντικά και ποιους ρόλους;
* Μπορεί ν’ ακουστεί περίεργο αλλά δεν κάνω τέτοιου είδους σχέδια, ή τουλάχιστον έχω πάψει να λέω ότι θέλω να παίξω τον ένα ή τον άλλο ρόλο. Η συνάντησή μου με τον επόμενο χαρακτήρα που θα υποδυθώ θέλω να αποτελεί μία έκπληξη για μένα και μια ευτυχής συγκυρία με όμορφες συνεργασίες.
Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;
* Λατρεύω τον Ευριπίδη, τον Ντοστογιέφσκι, μ’ αρέσει η γραφή του Κούντερα, η σκέψη του Πίντερ και του Μάτεσι, τα έργα του Χάινερ Μύλλερ.
Τι θα ήθελες να χαρίσεις στο www.catisart.gr;
* Το catisart αγκαλιάζει πραγματικά την τέχνη, εύχομαι υγεία στους συντελεστές του, να είναι πάντα δημιουργικοί και υποστηρικτικοί στις τέχνες!
Ποια είναι η σχέση σου με τα ζώα;
* Έχω μεγαλώσει στην επαρχία και τα ζώα ήταν μέρος της καθημερινότητάς μου, πάντα είχαμε γάτες και σκύλους οπότε υπάρχει μεγάλη εξοικείωση!
Συμβιώνεις με κάποιο κατοικίδιο;
* Στην Αθήνα ζω σε διαμέρισμα μαζί με τη γυναίκα μου και τον μόλις πέντε μηνών γιο μου, μαζί μας ζει και ο Romeo, ένα πανέξυπνο Jack Russell!
Ευχαριστώ πολύ, Κώστα!
* Κι εγώ ευχαριστώ!
