Κυριακή 19 Μαΐου 2013

ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΒΟΙΩΤΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ Δ. ΑΛΙΑΡΤΟΥ



Ο Δήμος Αλιάρτου  στα πλαίσια των  εκδηλώσεων για τον εορτασμό των πολιούχων μας Αγίου Κων/νου και Ελένης  βράβευσε σε συνεργασία με τον Παναλίαρτο, την παιδική ομάδα ποδοσφαίρου για την συμμετοχή της στα τελικά του Νομού Βοιωτίας. Επίσης για πρώτη φορά βραβεύτηκαν οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές που ξεκίνησαν την ποδοσφαιρική τους καριέρα  από ομάδες του Δήμου Αλιάρτου και αγωνίστηκαν στην Α΄ Εθνική κατηγορία
Βραβεύτηκαν με τιμητική πλακέτα οι παρακάτω παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές

1. Μάνδαλος Αντώνης. Ξεκίνησε από τον Εθνικό Αλιάρτου και μεταγράφηκε στον Ολυμπιακό Βόλου με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α΄ και Β΄ Εθνική κατηγορία Συνεχίζει να υπηρετεί το ποδόσφαιρο από την πλευρά του προπονητή στον Ολυμπιακό Βόλου. Την απονομή έκανε ο Δήμαρχος Αλιάρτου κύριος Ντασιώτης Γεώργιος

2.Λαζάρου Δημήτριος . Ξεκίνησε από τον Παναλίαρτο και αγωνίστηκε πολλά χρόνια στην Α΄Εθνική με τον Λεβαδειακό και αρκετές φορές μπήκε στο στόχαστρο μεγάλων συλλόγων της Αθήνας. Την απονομή έκανε ο Δήμαρχος Αλιάρτου Ντασιώτης Γεώργιος

3. Γκουλής  Σπύρος . Ξεκίνησε από το Σωληνάρι μεταγράφηκε στον Λεβαδειακό και αγωνίστηκε πάρα πολλά χρόνια στην Α΄  και Β΄Εθνική. Είναι ο δεύτερος σε συμμετοχές ποδοσφαιριστής του Λεβαδειακού μετά τον Γιάννη Μαρτιναίο. Την απονομή έκανε ο Πρώην πρόεδρος του Σωληναρίου Νίκος Μελέτης


4.Νικολάου Μπάμπης. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα από τον Παναλίαρτο μεταγράφηκε σε ηλικία 18 χρονών στην Λάρισα με την οποία αγωνίστηκε στην Α΄ και Β΄Εθνική. Στην συνέχεια με  μεταγραφή που έκανε πάταγο μεταγράφηκε στον ΠΑΟΚ , στην συνέχεια μεταγράφεται στον Άρη Θεσσαλονίκης, στην Ξάνθη όπου και αγωνίστηκε πολλά χρόνια στην Α΄Εθνική, κατόπιν στην Καλαμαριά και τέλος έκλεισε την καριέρα του στον Λεβαδειακό. Την απονομή έκανε ο Περιφερειακός σύμβουλος πρώην Αντιπεριφερειάρχης και παράγοντας του ποδοσφαίρου Κύριος Κώστας Μπακομήτρος


5.Ζαρκαδούλας Κων/νος. Ξεκίνησε από τον Παναλίαρτο στην συνέχεια στον Λεβαδειακό με αποκορύφωμα την μεταγραφή του στον Ιωνικό Νικαίας  με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α΄Εθνική. Την απονομή έκανε ο Διοικητής του Αστυνομικού Σταθμού Αλιάρτου υπαστυνόμος Κύριος Ευάγγελος Ζαρκαδούλας                           

Στην  συνέχεια τιμήθηκε  ο Καρανάσος Δημήτριος σαν Ποδοσφαιριστής – επιστήμονας (γιατρός) αγωνίστηκε πάρα πολλά χρόνια στον Παναλίαρτο στον οποίο και πέρυσι τελείωσε την καριέρα του. Είναι γιατρός του Κέντρου Υγείας Αλιάρτου και συνεχίζει να προσφέρει εθελοντικά τις Ιατρικές του υπηρεσίες στην ομάδα της καρδιάς του. Την απονομή έκανε η Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Αλιάρτου Κυρία Ευαγγελία Ψαρρά.

 και ο Τσανούλας Ευάγγελος Διαχρονικός Προπονητής των τμημάτων υποδομών του Παναλιάρτου. Την απονομή έκανε το μέλος του Δ.Σ. Παναλιάρτου Ζάγκας Σταύρος

Τέλος διεξήχθη ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ των ποδοσφαιρικών παιδικών ομάδων Παναλίαρτος-Ιόλαος Θήβας και βραβεύτηκαν οι  συμμετέχοντες

Πατρίδες δεν ανασταίνονται ούτε με πρόθυμες πoυτ@νες, ούτε με κακόμοιρους ζητιάνους.


Το 54% ανεργία στους νέους είναι το μεγάλο πρόβλημα ή για να το θέσουμε καλύτερα "είναι η εκπαίδευση για δουλεία" σε παιδιά που θα ζήσουν και θα πρέπει να δουλεύουν στα χωράφια των νέων φεδουδαρχών. Ο μισθός των διακοσίων ή τριακοσίων ευρώ, δεν είναι λύση λιτότητας στην οικονομία του κράτους. Είναι το όριο συνειδητοποίησης πως αυτά που ξέρατε τελείωσαν.

Πόσες φορές δεν ακούσαμε μετά τα γεγονότα στη Μανωλάδα τη φράση "γιατί δεν πήγαιναν ελληνόπουλα να δουλέψουν εκεί", πόσες αναλύσεις για το γεγονός πως οι μετανάστες κάνουν τις βρωμοδουλειές ενώ τα ελληνόπουλα απαξιούν να δουλέψουν σε τέτοιες συνθήκες. Κι αυτό ειπωμένο με μια δόση μπράβο για τους μετανάστες που μπορούν και κερδίζουν το ψωμί τους με τόσο άθλιες συνθήκες, ενώ τα ελληνόπουλα είναι μαμμόθρεφτα.

Σοβαροί άνθρωποι, γονείς, εκπαιδευτικοί αρχίζουν κι αναρωτιούνται μέσα στα πλαίσια αυτής της αισχρής και παρανοϊκής σκέψης. Αρχίζουν και θεωρούν έντιμο και σοβαρό ένα παιδί που θα δεχτεί να δουλεύει με τρία κατοστάρικα, χωρίς, ασφάλεια, σε συνθήκες εκβιασμού και δουλείας για να φέρνει ένα κομμάτι ψωμί στο σπίτι. Η κοινωνία συνηθίζει να επιβραβεύει τα παιδιά που έχουν κρεμάσει τα πτυχία τους στο τοίχο και βγάζουν κάλους από την ορθοστασία με το δίσκο στο χέρι, ζυμώνοντας πίτσες, πουλώντας φυλλάδια στο δρόμο, καθαρίζοντας τουαλέτες, και σύντομα μαζεύοντας φράουλες κι αίμα, για ένα μεροκάματο που δεν φτάνει ούτε για τα απολύτως απαραίτητα για μια ελάχιστη αξιοπρεπή διαβίωση.

Τα όνειρα των νέων επιβάλλεται να μετατραπούν σιγά σιγά σε "ανάγκη επιβίωσης" κι όχι σε στόχους που να συμβαδίζουν με τα ταλέντα τους, την ικανότητά τους σε κάποιο τομέα που αγαπούν, στη προοπτική να εργαστούν για να ζήσουν καλύτερα και να κάνουν οικογένεια, αλλά στη προοπτική του να μην πεθάνουν από τη πείνα ή να βρεθούν άστεγοι σε κάποια σκαλιά. Η αποδοχή αυτής της αθλιότητας ονομάζεται σοβαρότητα κι ευθύνη.

Δεν υπάρχει στον ορίζοντα σαν στόχος η ανάπτυξη τομέων που είχαν μείνει πίσω από μια σχιζοφρενική πολιτική. Αυτά είναι μπούρδες. Δεν υπάρχει στόχος να γεμίσουν τα χωράφια με νέους αγρότες εκπαιδευμένους, που θα βγάζουν κοπιάζοντας όπως κοπιαστική είναι δουλειά να δουλεύεις τη γη, αλλά μ΄ενα γερό μεροκάματο και προοπτική να πάρεις τη δική σου γη και να γίνεις πχ μικροπαραγωγός. Δεν υπάρχει σαν στόχος να γεμίσουν νέα εργοστάσια που ανοίξουν με γερούς εργάτες με γερά μεροκάματα, επιδόματα, μια σύνταξη νωρίτερα λόγο βαριάς και ανθυγιεινής εργασίας. Δεν υπάρχουν στόχοι να ανθίσει το επάγγελμα του τεχνίτη, του βιοτέχνη, κλπ.

Ο στόχος είναι στα υπάρχοντα κι αυτά που θα ξεπουληθούν σε διεθνείς κολοσσούς, στις πολυθενικές, στα εργοστάσια που θα ανήκουν σε μεγάλες ξένες βιομηχανίες, στα λιμάνια και τα αεροδρόμια που θα ανήκουν σε ξένους επενδυτές, στα σούπερ μαρκετ, στις αλυσίδες, στα τουριστικά θέρετρα, οι νέοι να έχουν εκπαιδευτεί να εργάζονται όπως οι λαθρομετανάστες της Μανωλάδας.

Ο ίδιος ο γονιός μέσα στην απόγνωση της νέας φτώχειας, της ανεργίας, των δανείων που τρέχουν, των χρεών σε δημόσια ταμεία και σε τράπεζες, ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ το παιδί του να γίνει δούλος. Χωρίς να κουνάει τσίνορο. Χωρίς να υπάρχει καν η πολυτέλεια να το αποτρέψει από αυτή τη κατάντια. Φυσικά και καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή. Αρκεί να πιάνουν τα χέρια σου, να βαστάει το σώμα σου, να είσαι έτοιμος να κουραστείς, να ιδρώσεις, να αγωνιστείς για τη ζωή σου. Αλλά αν όλα αυτά τα κάνεις για να εισπράξεις ένα ξεφτιλισμένο χαρτζιλίκι που θα σου δώσει τη δυνατότητα να ζεις με άλλους πέντε σε μια τρύπα, ή να κοιμάσαι στο χωράφι ή στα σκαλιά μιας πλατείας, και όλος σου ο κόπος να πηγαίνει για να φοράς ένα τρύπιο παπούτσι και να κινδυνεύεις από αρρώστιες, με τη ζωή σου να κονταίνει όλο και πιο γρήγορα τότε δεν είσαι σοβαρός, είσαι ή μ@λάκας ή δούλος.

Συνηθίζεται τελευταία η εκφράση χλιδάνεργοι" υπονοώντας τα παιδιά που ζουν μ΄ενα χαρτζιλίκι από τους γονείς και συνεχίζουν να πηγαίνουν στη καφετέρια με το κορίτσι τους, να αγοράζουν ρούχα και παπούτσια, να μένουν σ΄ενα αξιοπρεπές σπίτι εκείνο των γονιών τους, να κινούνται σαν να είχαν δουλειά ενώ είναι άνεργοι. Έχει πέσει λάσπη πάνω σ΄αυτό το είδος νέων, παρουσιάζοντάς τους σαν τεμπέληδες, αχαΐρευτους, εκμεταλλευτές, κι ανίκανους. Αναρωτιέμαι μήπως αυτοί οι χλιδάνεργοι και οι γονείς που δέχονται να τους χαρτζιλικώνουν, μήπως είναι κι οι τελευταίοι λογικοί μέσα στη συνολική παράνοια που αρχίζει και σκεπάζει τα πάντα.

Κοιτάζω τα παιδιά που είναι στημένα με τις ώρες στην είδοσο του μετρό και μοιράζουν φυλλάδια, ή καρτούλες για τα κινητά μας. Εκείνα που δουλεύουν δέκα και δώδεκα ώρες σερβίρισμα, πωλήτριες, ή όποια άλλη δουλειά του ποδαριού για ένα άθλιο μεροκάματο κι οι περισσότεροι ανασφάλιστοι. Εκείνους που είναι στημένοι σε μια τηλεφωνική γραμμή με το νταβατζή από πάνω να ελέγχει πόσους πελάτες φέρανε. Εκείνα που μοιράζουν φυλλάδια από φαγάδικα στα μαγαζιά και θα πάρουν είκοσι ευρώ αν μετά από οκτώ και δέκα ώρες δουλειάς μοιράζουν 700 και 1000 φυλλάδια κι αυτό το εικοσάρικο αφού τσεκαριστεί από τους μπράβους αν τα μοίρασαν σε όσα διαμερίσματα είπαν. Κοιτάζω τους χιλιάδες ενοικιαζόμενους από τα νέα σκλαβοπάζαρα που είναι ενδεδυμένα με φινετσάτα κουστούμια και λαπ τοπ αλλά με ένα συνεχή εκβιασμό πως αν δεν είσαι καλό παιδί έχουμε άλλους χίλιους στο συρτάρι να σε αντικαταστήσουν.

Κι αναρωτιέμαι σε πόσο καιρό θα βλέπουμε σπίτια σε υποβαθμισμένες συνοικίες όπου ανθούν τα ναρκωτικά, η πορνεία, το παραεμπόριο, να γεμίζουν με πέντε και δέκα ελληνόπουλα στοιβαγμένα μαζί, λαθρομετανάστες στην ίδια τους τη πατρίδα, να είναι "αξιοσέβαστα κι έντιμα" από όσους θα μένουν ακόμα στα πολυτελή τους διαμερίσματα και θα στέλνουν τα παιδιά τους στα κολέγια και για διακοπές σε εξωτικούς προορισμούς. Και σε πόσο καιρό στις σκοτεινές γωνιές των μεγαλουπόλεων θα αναλάβουν επί τέλους το μεροκάματο του να είσαι βαποράκι, να κάνεις πιάτσα, να πουλάς κλεμμένα ή να γίνεσαι νταβατζής, ελληνόπουλα που δεν θα ντρέπονται να βγάζουν το "νυχτοκάματο" Τόσοι ξένοι από κάθε γωνιά του πλανήτη μπόρεσαν να ζήσουν δουλεύοντας σαν σκλάβοι, πουλώντας το κορμί τους, ή απλά ψάχνοντας τα σκουπίδια. Γιατί τα δικά μας παιδιά να μην το κάνουν. Έχουν γεννηθεί με το κ@λο μπροστά δηλαδή?

Θα είμαστε τότε πιθανά σε μια κοινωνία που θα ικανοποιούνται όλες οι πολιτικές αποχρώσεις. Οι μαχόμενοι πατριώτες θα μπορούν να ταΐζουν δούλους, ζητιάνους κι άστεγους αλλά Έλληνες , κι οι αριστεροί επαναστάτες θα τους διδάσκουν πως γεννιέται τ΄ατσάλι μέσα από το μετερίζι της εξαθλίωσης. Κι οι κυβερνώντες θα κάνουν απίστευτες μπίζνες προσφέροντας εκτός από γη και ύδωρ και μάζες από "συνειδητοποιημένα" ελληνόπουλα που είναι σαν στρατιωτάκια αμίλητα, ακούνητα κι αγέλαστα στο βωμό της λιτότητας και της επιβίωσης.

Γενιές ολόκληρες άκουγαν μεγάλα λόγια του είδους, "καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή", "οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες" , "του Έλληνα ο τράχηλος ζυγό δεν υπομένει" και άλλα τέτοια πατριωτικά συνθήματα τα οποία σιγά σιγά, έχασαν την αξία τους και μετατράπηκαν σε γραφικότητες οι οποίες έμοιαζαν ανέκδοτο στα κλαμπάκια και τις παραλίες, λόγια ειπωμένα από κάποιους βλάχους κάποτε , που δεν είχαν ούτε γ@μάτα κινητά ούτε γ@μάτα ταμπλετ. Μακρινές εποχές όπου οι πρόγονοι "συνωστιζόντουσαν" για μια θέση στην ιστορία. Πολύ κιτς.... Είναι οι ίδιες γενιές που μεγάλωσαν σε ένα περιβάλλον που η προοπτική ήταν να γίνεις γιατρός, δικηγόρος ή μηχανικός αν τα έπαιρνες τα γράμματα ή δημόσιος υπάλληλος αν είχες δόντι. Ο εργάτης, ο αγρότης, ο χειρονάκτης γενικότερα ήταν κάτι που εξαφανίστηκε σιγά σιγά, ή αφέθηκε στους ξένους που κατέφθαναν κατά χιλιάδες από σύνορα που έγραφαν από πάνω με νέον γράμματα "η πόρτα είναι ανοιχτή και τα σκυλιά δεμένα" Για να γίνουμε πολλοί. Τόσοι πολλοί ώστε να μπορούμε εύκολα όλοι να μετατραπούμε σε ένα ανώνυμο πλήθος που θα παρακαλάει για μεροκάματο. Τι διαπραγμάτευση να κάνεις για ένα μεροκάματο καλό όταν θα υπάρχουν χιλιάδες στην ουρά να δουλέψουν αποδεχόμενοι σαν ευλογία ακόμα κι ένα κομμάτι ψωμί να τους πετάξουν. Ποιος αγώνας για εργασιακά δικαιώματα θα γίνει όταν ο εργοδότης μπορεί να πει "πήγαινε στο διάολο" έχω άλλους πεντακόσιους που περιμένουν στην ουρά άμα γουστάρεις άμα δε γουστάρεις εξαφανίσου.

Μεγάλωσαν με αξίες όπως τα ριάλιτι στο χαζοκούτι, τα σκυλάδικα με τα ξίδια και τις γαρδένιες, τις γυαλιστερές ζάντες του αυτοκινήτου, το γκομενάκι, τα φαστφουντάδικα της μάσας ή τα φαστφουντάδικα σχολεία με τη μόρφωση φασόν, τις πιστωτικές στο πορτοφόλι και όλα τα καλά της κατευθυνόμενης κατανάλωσης, για να μπορούν ηρωικά σήμερα να θεωρούν τον εαυτό τους από τους τυχερούς αν καταλήξουν να είναι σαν τους εργαζόμενους λαθρομετανάστες γιατί υπάρχουν κι εκείνοι που ζουν απλά δίπλα στα σκουπίδια. Γιατί σ΄αυτή τη κατευθυνόμενη αποχαύνωση δεν δημιουργήθηκαν πολίτες με συνείδηση των δικαιωμάτων τους και των ευθυνών τους απέναντι στη κοινωνία και τη πατρίδα τους αλλά κοιμισμένοι σε ψεύτικα συνεφάκια που μόλις έφυγαν δεν είχαν μάθει ούτε πως να σκέφτονται, ούτε πως να διεκδικούν ούτε πως να πολεμούν. Η μόνη εκπαίδευση που είχαν ήταν από τους σουπερ ήρωες των χολυγουντιανών σκουπιδιών, τους βρυκόλακες, τους λυκανθρώπους, τους γ@μάτους κακοποιούς με τις σούπερ γκόμενες και τα ακριβά αυτοκίνητα, τις γλάστρες στη τηλεόραση με τα καλοφτιαγμένα βυζιά, τους μαγείρους που έδεναν καλά το φιλετάκι με τη μαρμελάδα και τους παπαγάλους δημοσιογράφους που ενημέρωναν σε στημένα ρεπορτάζ και πάνελ.

Τεράστιο κατόρθωμα της ελληνικής πολιτείας. Να εκπαιδεύσει χρόνια και χρόνια τα παιδιά της πως να είναι υπολελειμμένα στο νου και αποχαυνωμένα με ηλίθια πρότυπα και αξίες, και σε δεύτερη φάση να τους τα πάρει όλα και να τα ρίξει στο επίπεδο των λεγόμενων τριτοκοσμικών κοινωνιών όπου ελάχιστοι θα τη βγάλουν καθαροί κι οι υπόλοιποι πρέπει να λένε κι ευχαριστώ αν κάποιος τους πετάξει ένα κομμάτι ψωμί. Σπουδαία πρόοδος, σπουδαία φιλοπατρία, σπουδαία φιλανθρωπία. Σπουδαίος πολιτισμός. Γι΄αυτό και σαν φυσική συνέπεια ο ολοένα κι αναπτυσσόμενος πατριωτισμός σήμερα μοιάζει σαν εκείνο τα νταιλίκι των ελληνικών κωμωδιών του πενήντα όπου ο κοντός φώναζε "βαστάτε με ρε μη τον βαρέσω, βαστάτε με..." Δεν έχει γνώση, δεν αξίες συγκεκριμένες, εκτός από εύκολα συνθήματα και νταιλίκι, και βαράει στο γάμο του καραγκιόζη....

Αναρωτιέμαι για ένα πράγμα. Για τον ευαυτό τους δεν κάνουν τίποτα οι σοβαροί ενήλικες και μεσήλικες από το να σκύβουν το κεφάλι. Αλλά για τα παιδιά τους που τα βλέπουν να γίνονται θύματα της οποιαδήποτε εκμετάλλευσης επιμένουν να σωπαίνουν, και να παίρνουν το βοήθημα της δουλείας "περήφανα" στον οικογενειακό προϋπολογισμό? Έχουν την εντύπωση πως αυτό είναι προσωρινό και κάποια στιγμή τα παιδιά τους θα πάρουν καλύτερα λεφτά, θα δουλεύουν με καλύτερες συνθήκες και θα έχουν προοπτική στη ζωή τους? Είναι δυνατόν να έχουμε γεμίσει με τόσους πολλούς μ@λάκες σ΄αυτό το τόπο? Η μήπως έχουμε γεμίσει με τόσους φοβιτσιάριδες, χεσμένους επάνω τους από το φόβο του αύριο και του τι θα απογίνω?

Τι θα απογίνεις κι εσύ και τα παιδάκια σου ηλίθιε? Πιθανότατα ένας άξιος μετανάστης που θα τον βαράνε όλοι από παντού, θα του πετάνε ένα κομμάτι ψωμί και θα απαντάει "φχαριστώ αφεντικό" Αυτό θα είσαι αν δεν το έχεις καταλάβει ήδη. Και φυσικά το επόμενο στάδιο θα είναι πως θα βρεθείς πιθανότατα σε κάποιο καράβι για αναζήτηση καλύτερης τύχης σε άλλες πατρίδες όπου με τη σειρά τους θα λένε "ουφ, γέμισε ο κόσμος από Έλληνες που ζητάνε δουλειά, δεν καθόντουσαν στη πατρίδα τους να αγωνιστούν αντί να μας κουβαληθούν εδώ σαν ζητιάνοι?"

Το κατάλαβες σε τι σε εκπαίδευσαν τόσα χρόνια και οι μεν και οι δε? Κορόιδο... Ε? Σου δίνουν και τη λύση βέβαια την έτοιμη στο πιάτο. Να φάμε ο ένας τον άλλον με ένα νέο μίσος που αναδύεται μεταξύ μας. Με το να μας χωρίσουν σε στρατόπεδα, να ρίξουμε ο ένας την ευθύνη στον άλλον και να μετατραπούμε στο τέλος στην τελική εικόνα που έχουν μέσα στο μυαλό τους όσοι μας χειρίζονται τόσο επιδέξια. Στη χειρότερη περίπτωση σε βάρβαρους τρελαμένους που θα ψάχνουμε σωτήρες εξ ουρανού ή επί της γης για να φαγωθούμε μεταξύ μας σαν άξιοι κανίβαλλοι και στη καλύτερη σε φιλανθρώπους που θα τρέχουμε στα διάφορα παζάρια με παλιά ρούχα, και ταψάκια με φαί για να δίνουμε ελεημοσύνη στους αναξιοπαθούντες, φυσικά με σπόνσορα κάποιο κανάλι, κάποια φιλάνθρωπη γυναίκα μεγιστάνα που βαριέται να πηγαίνει μόνο για ψώνια και λίφτινγκ και κάποιους τοπικούς άρχοντες που το παίζουν πανέξυπνα για να πάρουν πάλι τη καρέκλα στις επόμενες δημοτικές εκλογές. Ισως μοιάζει σκληρό αυτό που λέω ανάμεσα στους ειλικρινείς φιλανθρώπους αλλά είναι διαχρονική αλήθεια πως όπου υπάρχει ένας ζητιάνος , υπάρχει γιατί κάποιος του έδωσε αυτή τη λύση σαν διέξοδο.

Τις πουτάνες τις φτιάχνουν τα λεφτά σου και τους ζητιάνους η ελεημοσύνη σου. Λυπάμαι αλλά αυτή είναι η σκληρή αλήθεια. Πατρίδες δεν ανασταίνονται ούτε ζητιανεύοντας από τους φιλεύσπλαχνους συνανθρώπους, ούτε παριστάνοντας τη πουτάνα οποιουδήποτε νταβατζή εργοδότη. Πικρή ή όχι αυτή είναι η αλήθεια. 

Πηγή: Πατρίδες δεν ανασταίνονται ούτε με πρόθυμες πoυτανες, ούτε με κακόμοιρους ζητιάνους - RAMNOUSIA 

Δευτέρα 25 Μαρτίου 2013

Αν υπήρχαν MEGA και Καθημερινή το 1821....


  Σεισαχθεια
 Η Καθημερινή το … 1821

“ Ο Κολοκοτρώνης … στα τηλεπαράθυρα ”

Μέρες που είναι, ας φανταστούμε τι θα γινόταν αν υπήρχε … MEGA τον καιρό του ΄21 (ας πούμε πχ βραδινό δελτίο μετά την εισβολή του Ιμπραήμ στον Μωριά) :…


Τρέμη. «Και ενώ η παγκόσμια κατάσταση είναι τόσο δύσκολη, υπάρχουν ακόμα κάποιοι αμετανόητοι που εξακολουθούν να στεναχωρούν τον πολυχρονεμένο μας σουλτάνο, που ο γιαραμπής να μας κόβει χρόνια και να του δίνει μέρες».

 

Πρετεντέρης. «Όχι μόνο αυτό Όλγα. Ενώ όλες οι υγιείς δυνάμεις του τόπου, κοτζαμπάσηδες-δεσποτάδες-καραβοκύρηδες έχουν πλέον αντιληφθεί πως η χώρα χρειάζεται ηρεμία και ανάπτυξη γιατί αλλιώς οι Οθωμανοί θα σηκωθούν να φύγουν και θα μας αφήσουν μόνους μας, αυτοί οι αλιτήριοι κατσαπλιάδες, αυτές οι μειοψηφίες έχουν το θράσος να απειλούν τους νοικοκυραίους».

 

Τσίμας. «Έχεις δίκιο Γιάννη. Μάλιστα έμαθα πως αυτές οι περιθωριακές ομάδες κουκουλοφόρων – φουστανελοφόρων έχουν επικεφαλής έναν τύπο Κολοκοτρώνη, κάπως έτσι, που έχει το θράσος…  να απειλεί με βία, φωτιά και τσεκούρι, την φιλήσυχη πλειοψηφία που την αποκαλεί προσκυνημένη».

 

Καψής. «Πραγματικά δεν καταλαβαίνω τι λέτε τόση ώρα, όμως το αδελφάκι μου που είναι μέγας δραγουμάνος του Μεγάλου Βεζίρη στην Ιστανμπούλ μου είπε πως αυτός ο …κοτρώνης και τα άλλα μπουμπούκια εξτρεμιστές Παπαφλέσσας και λοιποί είναι η αιτία που η Υψηλή Πύλη μας έχει στην μπούκα».

 

Τρέμη. «Σωστά Μανώλη. Όμως έχουμε τον ίδιο τον τρομοκράτη στο τηλέφωνο να τον ανακρίνουμε. Κύριε Κολοκοτρώνη με ακούτε ; (Στα παράθυρα γύρω από την Τρέμη οι άλλοι τρεις κάνουν μορφασμούς απέχθειας).

 

Κολοκοτρώνης. «Συμπαθάτε με, δεν σας γρικώ καλά γιατί εδώ είμαστε έξω στον αέρα και το αγιάζι, και πέφτουν και κουμπουριές πότε – πότε».

 

Τρέμη. «Πείτε μας κ. Κολοκοτρώνη, που βρήκατε το θράσος να αναστατώνετε τον τόπο και να παραβιάζετε την νομιμότητα ; Αφού οι προύχοντες που μας κυβερνούν έχουν κάνει μνημόνιο με τον Ιμπραήμ, εσείς τώρα τι θέλετε ;»

 

Κολοκοτρώνης. (Μόλις πάει να πει μια συλλαβή, τον διακόπτει ο Πρετεντέρης).

 

Πρετεντέρης. «Όλγα, για ρώτα τον κύριο σε παρακαλώ … γιατί εμείς όλοι είμαστε αναγκασμένοι να πληρώνουμε σήμερα τους συνδικαλισμούς και τις μαγκιές που έκανε στα Δερβενάκια και την Τριπολιτσά».

 

Κολοκοτρώνης. (Πάει πάλι να μιλήσει, αλλά τον ξαναδιακόπτουν).

 

  Τρέμη.«Μην μιλάτε κύριε, ο Γιάννης είπε να σας ρωτήσω, δεν σας ρώτησα ακόμα. Για απαντήστε λοιπόν, πως τολμάτε να σηκώνετε κεφάλι όχι μόνο στους οθωμανούς αλλά και στους ευρωπαίους. Η ιερά συμμαχία Αγγλία – Γαλλία – Αυστροουγγαρία – Ρωσία μας είπε να κάτσουμε στα αυγά μας και να λέμε σφάξε μας αγά μου ν’ αγιάσουμε. Εσείς τι παριστάνετε, ξέρετε καλύτερα από όλους αυτούς;»

 

Κολοκοτρώνης. (Πριν προλάβει να αρθρώσει λέξη, τον διακόπτει ο Καψής αυτή τη φορά).

 

Καψής. «Εγώ ακόμα δεν έχω καταλάβει ποιο είναι το θέμα, όμως τώρα θυμήθηκα πως το αδελφάκι μού έγραψε τις προάλλες πως στο σεράϊ συζητιέται πολύ ότι πίσω από τις ταραχές είναι μια ύποπτη περιθωριακή οργάνωση που λέγεται φιλική εταιρεία. Αυτοί δεν σέβονται τίποτα, έχουν διώξει όλους τους επενδυτές … φανταστείτε πως είχε έρθει ένας σοβαρός λόρδος ονόματι Έλγιν που έδωσε μια ολόκληρη φούχτα λίρες για να πάρει κάτι παλιομάρμαρα ο κουτόφραγκος, και αυτοί οι αμετανόητοι προσπάθησαν να τον εμποδίσουν μαζί με κάτι ψευτοκουλτιουράδηδες κοραήδες και λοιπούς. Πάλι καλά που δεν τα κατάφεραν, γιατί η επένδυση αυτή δημιούργησε και θέσεις εργασίας, αυτούς που βοήθησαν να ξηλωθούν τα παλιομάρμαρα και αυτούς που τα φόρτωσαν στα καράβια του λόρδου».

 

Τσίμας. «Να προσθέσω, Μανώλη, πως αυτοί οι περιθωριακοί κουρελήδες έχουν εκθέσει ανεπανόρθωτα τη χώρα στα ευρωπαϊκά ανακτοβούλια. Κύριε Κολοκοτρώνη, το ξέρετε πως εξαιτίας σας ολόκληρος κόμης Μέτερνιχ έχει βάλει την Ελλάδα στο στόχαστρο ;»

 

Κολοκοτρώνης. (Μόλις ανοίγει το στόμα του, τον διακόπτουν άλλη μια φορά).

 

Πρετεντέρης. «Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά Παύλο, έχουμε τώρα και καινούριο φρούτο – τον επαναστατικό τουρισμό. Έχουν πλακώσει και αναρχικοί από το εξωτερικό, σαν να μην έφταναν οι δικοί μας. Κάτι Σανταρόζα, κάτι Μπάϊρον και άλλα αποβράσματα. Μπάτε σκύλοι αλέστε γίναμε, κάνουμε και εισαγωγή ταραχοποιών.»

 

Τρέμη. «Μάλιστα, Γιάννη, όλοι αυτοί μαζί με τους δικούς μας κάνουν και καταλήψεις σε δημόσια κτίρια. Δες τι έγινε στα κάστρα απ’ όπου πέταξαν έξω τις νόμιμες αρχές, δες τι έγινε στο Μεσολόγγι και αλλού. Πως θα προκόψει μετά από αυτά ο τόπος ; Αν μας πετάξουν έξω από το γρόσι, ποιος θα φταίει μετά ;»

 

Κολοκοτρώνης. (Έχει βαρεθεί που δεν τον αφήνουν να μιλήσει και έχει φύγει από την γραμμή, ακούγεται του-του).

 

Τρέμη. «Ορίστε θράσος. Μας έκλεισε το τηλέφωνο στα μούτρα μας. Εδώ του κάναμε την τιμή να τον ακούσουμε στο φιλόξενο δελτίο μας, να εκθέσει τις απόψεις του ελεύθερα και δημοκρατικά. Αλλά τι ξέρουν από δημοκρατία αυτοί οι τρομοκράτες. Ας αλλάξουμε τώρα θέμα, να πούμε για τις φιλανθρωπίες της πρέσβειρας καλής θέλησης Μπαρντιν Χανουμ Μπουρέκ που εγκαινίασε σήμερα νέα πτέρυγα στο Λεπροκομείο Σπιναλόγκα μαζί με τον βεζίρη αρρώστιας Λομπέρ Μπέη. Θυμίζουμε πως στις 11 στην Ανατροπή ο Γιάννης φιλοξενεί τους αρχιραγιάδες Μπενιζέλ, Τσαμάρ και Καρα Τζαφέρ για να ακούσουμε επιτέλους και μια υπεύθυνη φωνή.»

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2013

ΠΑΝΑΓΡΟΤΙΚΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ



Παναγροτικό συλλαλητήριο έξω από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων πραγματοποιούν μαζικά οι αγρότες της χώρας,  που έφθασαν σήμερα στην Αθήνα από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, συνεχίζοντας με νέα μορφή κινητοποιήσεων τον αγώνα τους για ικανοποίηση των αιτημάτων τους. Στον αγώνα αυτό μαζί τους βρίσκονται και πολλά μέλη αγροτικών συλλόγων της Στερεάς, της Βοιωτίας και φυσικά του Αγροτικού Συλλόγου  Σωληναρίου. 
   Με κεντρικό σύνθημα, λοιπόν, «Όλοι για έναν και ένας για όλους», η συντονιστική επιτροπή μπλόκων αγροτών ήταν από τις 13.00, στην πλατεία Βάθη, μπροστά από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων . Στην συνέχεια  ακολούθησε πορεία προς τη Βουλή, όπου και παραδόθει υπόμνημα με τα αιτήματά τους, στον πρόεδρο της Βουλής.                           Περίπου 4.000 αγρότες συμμετείχαν στο πανελλαδικό συλλαλητήριο, το οποίο είχε ως αφετηρία το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης στην πλατεία Βάθη και τέρμα τη Βουλή, όπου παραδόθηκε υπόμνημα με τα αιτήματα των αγροτών. Τη συγκέντρωση χαιρέτησε η γγ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα.

Το «παρών» έδωσαν αγρότες από όλη την Ελλάδα, από τον Προμαχώνα μέχρι την Κρήτη.
Συμμετείχαν εκπρόσωποι διάφορων εργατικών και κοινωνικών φορέων.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Πρωτοβουλίας για την Ανασυγκρότηση του συνδικαλιστικού αγροτικού κινήματος Θοδωρής Παπακωνσταντίνουτόνισε ότι «ο αγώνας τώρα ξεκινά και θα συνεχίζεται 365 μέρες το χρόνο».
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενωτικών Αγροτικών Συλλόγων ΚαρδίτσαςΒαγγέλης Μπούτας, δήλωσε ότι «κλιμακώνουμε τον αγώνα μας σήμερα ύστερα από 30 ημέρες στον δρόμο, αντιπαλεύοντας τις πολιτικές της ΕΕ και της κυβέρνησης. Ζητούμε λύση στα προβλήματα και προοπτική στον αγροτικό τομέα». Στον χώρο της συγκέντρωσης προσήλθε και η Γ.Γ. της ΚΚΕ κα Αλέκα Παπαρήγα αλλά και άλλα πολιτικά πρόσωπα και της Στερεάς Ελλάδας, όπως το στέλεχος του ΚΚΕ κ. Κουτσούμπας, ο Περιφερειακός Σύμβουλος της Λαϊκής Συσπείρωσης κ. Γκικόπουλος αλλά και εκπρόσωποι των αγροτών που συμμετείχαν από την πρώτη στιγμή στις κινητοποιήσεις και μέλη των ΕΑΣ, όπως ο κ. Γιάννης Βάγκος  ο Ορχομένιος κ. Βασίλειος Τσαγαλάς και ο κ. Γ. Νταβαλούμης.

Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου 2013

ΑΝΤΙ - ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΟΥ MUGA CHANNEL


Τα θερμά μας συγχαρητήρια στα παιδιά που έφτιαξαν το βίντεο που παραθέτουμε και μας παρουσιάζει …. ένα δελτίο ειδήσεων του Mega. Καυστική σάτιρα και φαντασία φτιάχνουν ένα υπέροχο αποτέλεσμα.
Και οι τρεις παρουσιαστές του … δελτίου είναι καταπληκτικοί και οι ατάκες τους διαδέχονται η μια την άλλη. Και καταλήγει το βίντεο με την προτροπή: «Για να βλέπεις την πραγματικότητα με τα δικά σου μάτια, για να φτιάχνεις εσύ τις εικόνες που ζεις … και όχι ένα Muga, κατέβα στην απεργία στις 20/2».

Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου 2013

Πληρωμένες απαντήσεις στους δημοσιοκάφρους του Σκάι (Βίντεο)



Πληρωμένες απαντήσεις στους δημοσιοκάφρους του Σκάι (Βίντεο)

Οσες διατριβές και να έχεις κάνει στην προβοκάτσια στέκονται αδύναμες να αντιμετωπίσουν τον πηγαίο λαϊκό λόγο ειδικά όταν προέρχεται από έναν άνθρωπο που έχει σπουδάσει στην βιοπάλη της αγροτικής γης.

Γι’ αυτό ήταν απόλαυση να παρακολουθείς ότι η χολή που έσταζε σήμερα ενάντια στους αγρότες που βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα, ο δημοσιοκάφρος Αρης Πορτοσάλτε και η υπόλοιπη δημοσιοκαφρική κομπανία που σιτίζεται από τα ταμεία του Αλαφούζου, ουσιαστικά γύριζε σε βάρος τους αφού ο συνομιλητής τους -ο Κώστας Κοκκούλης, Πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Παλαμά- τους έδινε πληρωμένες απαντήσεις.


Δείτε το βίντεο και εύκολα διαπιστώνετε ότι το τηλεοπτικό κανάλι του Φαλήρου που είναι στρατευμένο στο μαύρο μέτωπο συγκυβέρνησης-τρόικας που έχει βαλθεί να εξαθλιώσει τα λαϊκά στρώματα, όσους τόνους εμετικής προπαγάνδας και να χύνει ενάντια στα λαϊκά στρώματα που αντιστέκονται στην επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, όταν δέχεται αντίλογο από άνθρωπο του μόχθου μένει αμήχανο να εκτελέσει την διατεταγμένη αποστολή του.     
Οσες διατριβές και να έχεις κάνει στην προβοκάτσια στέκονται αδύναμες να αντιμετωπίσουν τον πηγαίο λαϊκό λόγο ειδικά όταν προέρχεται από έναν άνθρωπο που έχει σπουδάσει στην βιοπάλη της αγροτικής γης.

Γι’ αυτό ήταν απόλαυση να παρακολουθείς ότι η χολή που έσταζε σήμερα ενάντια στους αγρότες που βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα, ο δημοσιοκάφρος Αρης Πορτοσάλτε και η υπόλοιπη δημοσιοκαφρική κομπανία που σιτίζεται από τα ταμεία του Αλαφούζου, ουσιαστικά γύριζε σε βάρος τους αφού ο συνομιλητής τους -ο Κώστας Κοκκούλης, Πρόεδρος Αγροτικού Συνεταιρισμού Παλαμά- τους έδινε πληρωμένες απαντήσεις.


Δείτε το βίντεο και εύκολα διαπιστώνετε ότι το τηλεοπτικό κανάλι του Φαλήρου που είναι στρατευμένο στο μαύρο μέτωπο συγκυβέρνησης-τρόικας που έχει βαλθεί να εξαθλιώσει τα λαϊκά στρώματα, όσους τόνους εμετικής προπαγάνδας και να χύνει ενάντια στα λαϊκά στρώματα που αντιστέκονται στην επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, όταν δέχεται αντίλογο από άνθρωπο του μόχθου μένει αμήχανο να εκτελέσει την δδιατεταγμένη αποστολή του.

Πέμπτη 7 Φεβρουαρίου 2013

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΩΡΑΙΑ ΟΤΑΝ...

Όταν απολαμβάνεις τη ζωή...
Όταν απολαμβάνεις την ελευθερία... 
Όταν απολαμβάνεις τη μουσική...
Όταν απολαμβάνεις τη φύση...
      
Όταν αγαπάς...
'Οταν εμπιστεύεσαι...
 Όταν ανακαλύπτεις τη δημιουργικότητά σου...
Όταν δέχεσαι ένα δώρο...
 Όταν βοηθάς...
Όταν γελάς με τη ψυχή σου...
 Όταν η αγκαλιά σου είναι το στήριγμα κάποιου...
Όταν είσαι ταπεινός...
Όταν μοιράζεσαι τα ίδια όνειρα ...
Όταν έχεις γύρω σου όσους αγαπάς...
Όταν έχεις ένα χάδι...
 Όταν έχεις μια τεράστια αγκαλιά...
Όταν κάνεις έρωτα!
'Οταν γίνεσαι και πάλι παιδί...
Όταν πιστεύεις στο αδύνατο...
 Όταν προσπαθείς....
Όταν βοηθάς τον διπλανό σου...
'Οταν συνεργάζεσαι...
'Οταν τολμάς να τσαλακώνεσαι...
Όταν το διασκεδάζεις για τα καλά!
 'Οταν νιώθεις ευγνωμοσύνη...
Ακόμα κι όταν πονάς! Γιατί η ζωή δεν είναι μόνο χαρά ...Έχει και πόνο κι όταν μπορέσεις να το αποδεχτείς αυτό θα μπορείς να νιώθεις ότι ζεις πραγματικά...
'Οταν βλέπεις καθαρά πως η ζωή βρίσκεται στις απλές καθημερινές στιγμές...στο Τώρα, όχι στο αύριο...  Δεν χρειάζεται να φορέσεις γυαλιά! Άνοιξε τα μάτια της ψυχής σου και απόλαυσε τη ζωή!


Φιλαράκια μου,σας θερμοχαιρετώ και σας χαμογελώ!!

Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2013

ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΜΙΑΣ ΑΛΛΗΣ ΕΠΟΧΗΣ



Δεκαετία του '50, ελληνική επαρχία, οι "νικητές" του εμφυλίου να στεριώνουν
την εξουσία τους, οι "ηττημένοι" να προσπαθούν να μαζέψουν
τα κομμάτια τους,
κι ένα νέο φρούτο φυτρώνει στις πλατείες των χωριών αλλά και σ' όλη την Ελλάδα γενικότερα, το περίπτερο...Ανταμοιβή στους ανάπηρους πολέμου και κυρίως του εμφυλίου, οι οποίοι βεβαίως ανήκουν στην πλευρά των "νικητών". Ας μην είμαστε αυστηροί, κι αυτοί θύματα ήταν, μέσα απ' το λαουτζίκο βγαλμένοι, βρέθηκαν θεληματικά ή αθέλητα στη δεξιά όχθη του ποταμού, ανταμείφθηκαν με άδειες περιπτέρου, αλλά στην πλειοψηφία τους κατέληξαν όργανα των νικητών, ειδικά στα χωριά  ήταν το μάτι της εξουσίας
, ποιος, τι, γιατί, η προστασία των προσωπικών δεδομένων στις μικρές κοινωνίες ανύπαρκτη, ποιος τά 'χει με ποια, τι εφημερίδα διαβάζει ο τάδε, δυο εφημερίδες της Αθήνας κυκλοφορούσαν τότε στην επαρχία, η ''Ακρόπολη'' και το ''ΒΗΜΑ'', όποιος διάβαζε ΑΚΡΟΠΟΛΗ θεωρούνταν το λιγότερο "συνοδοιπόρος", για Αυγή δεν το συζητάμε,η κατάσταση αυτή συνεχίστηκε ακόμη και μετά τη μεταπολίτευση...
Η ιστορία μας συνέβη σε χωριό , όχι στο δικό μου, οι συγχωριανοί αναγνώστες αδίκως θα αναζητήσουν ομοιότητες με παλιές  ιστορίες, και τα ονόματα των πρωταγωνιστών φυσικά τυχαία.....
-Ακουγόταν ότι η Γιώργους ''έβαζε'' χέρι στα γα'ι'δουράκια του χωριού . Λεγόταν μάλιστα ότι τους πήγαινε κοντά
σε βρύσες και νερά, έξω απ' το χωριό, για να πλένεται μετά την...πράξη!

Η Γιώργους λοιπόν πάει στο περίπτερο, αγοράζει τα τσιγάρα του, ο περιπτεράς,
η Νίκους, φλέγεται από περιέργεια να μάθει για τα θρυλούμενα κατορθώματα
του Γιώργου και ακολουθεί ο διάλογος σε γνήσιο γλωσσικό ιδίωμα:
Ν:-Αρέ Γιώργου, του γα'ι'δουρ' τ' Λιανού πού τουν γ@μ'σις;
Γ:- Στ'ς  βρυσούλα στ' καριοπούλα...
Ν:-Αρέ Γιώργου, τ' μπαρμπαθύμν' πού την γ@μ'σις;
Γ:-Στ' Ντόκ του π'γάδ'...
Ν:-Αρέ Γιώργου, τσ'ς Μαργιώς πού την γ@μ'σις;
Γ:-Στου δυχαλόρεμα....
Η Γιώργους
παίρνει τα τσιγάρα του, αλλά δε φεύγει, ακουμπάει με τον αγκώνα του στον πάγκο του περιπτέρου, το χέρι του στο πηγούνι, και κοιτάει ακίνητος τον περιπτερά, οπότε ακολουθεί ο επόμενος διάλογος:
Ν:-Τι μι χ'τάζ'ς έτσια, αρέ Γιώργου; Τι σκιέφτισι;
Γ:-Να, αρέ Νίκου,σκιέφτουμι, ισιένα πού σι γ@μ'σα!!!Η πληρωμένη απάντηση του Γιώργου δεν πτόησε βεβαίως τον περιπτερά, ο οποίος συνέχισε απτόητος το "ερευνητικό" του έργο , αφού περάσανε πολλά χρόνια για να αλλάξουν οι συνθήκες στη ελληνική ύπαιθρο...
Ετσι ο Γιώργος έκανε τη δουλειά του ''ΜΑΖΕΨΕ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΨΤΡΑΝΕΕΕΕΣ''! ! ! !

Τον τύπο του περιπτερά που περιγράψαμε σίγουρα τον έχετε δει σε παλιές ελληνικές ταινίες...